Τα καπρίτσια του Μάρτη
ΤΑ ΚΑΠΡΙΤΣΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ
[Της Anna Kousiantza]
“Πριτς! Μαρτάκη μ’, ξιχείμασα κι ‘γω κι τα κατσ΄κάκια μ’!΄” σκέφτηκε η γριά παραμονή του μήνα και βγήκε να λιαστεί καμαρώνοντας το βιός της, που δεν ήταν τίποτα άλλο από τα λίγα κατσικάκια της… πάει Μάρτ΄ς πέρασε έλεγε χαμογελώντας…
Ο “Μάρτης” σαν τ΄ άκουσε, θύμωσε πολύ με τα λόγια της γριάς, σκέφτηκε πως… ” η γριά δεν ξέρει πως ο Μάρτης αν θυμώσει .” Η καημένη η γριούλα σκεφτόταν πως τα ξύλα της τελείωναν, οι τροφές ελάχιστες για να ταΐσει τα ζωντανά της… όμως ο Μάρτης οξύθυμος πως ήταν… το απογευματάκι άρχισε να φυσά, τα σύννεφα έφεραν βροχή χαλάζι κι ως να βραδιάσει έβαλε και χιόνι… Η γριά και τα κατσικάκια της πάγωσαν μέσα στο καλύβι…