Με τον θάνατο του Κώστα Λιδωρίκη φτά–
νει στο τέλος της διαδρομής της μια ιστο–
ρική οικογένεια όχι μόνον για την Δωρίδα
και τη Φωκίδα αλλά και την Ελλάδα ολό–
κληρη. Γενάρχης αυτής της οικογένειας ήταν ο Αθανάσιος Λιδωρίκης
από το Κροκύλειο Δωρίδας.
Υπήρξε σφραγιδοφύλακας
και έμπιστος του Αλή Πασά
(κάτι ανάλογο προς Υπουρ–
γόν Προεδρίας και Υπουργόν
Οικονομικών), ο οποίος από
τη θέση αυτή μυήθηκε και
στα της Φιλικής Εταιρείας.
Μετά τον θάνατο του Αλή
κατέφυγε στην Επαναστατη–
μένη Ελλάδα και έγινε θερμός
υποστηρικτής και έμπιστος
του βασιλιά Όθωνα, η κόρη του οποίου (Πηνελόπη) υπήρξε
κυρία επί των τιμών της βασίλισσας Αμα–
λίας. Μετά την εκθρόνιση του Όθωνα,
τον οποίο υπεραγαπούσε, αποσύρθηκε
από τον δημόσιο βίο και εγκλείστηκε στο
σπίτι του μέχρι τον θάνατό του.

Υιός του Αθανασίου Λιδωρίκη ήταν ο Αρι–
στομένης, πολιτικός και αυτός, ο οποίος
παντρεύτηκε στη Σεργούλα την Σοφία
Παπαπολίτη, κόρη του Χαράλαμπου Πα–
παπολίτη και της Σοφίας Δυοβουνιώτη
η οποία πέθανε στη γέννα της, λόγος για τον οποίο το νεογέννητο νήπιο πήρε το
όνομα της μητέρας του (Σοφίας). Παπ–
πούς της νεαρής Σοφίας (και πατέρας του
Χαράλαμπου) ήταν ο Παπα-Γιώργης Πολί–
της (Παπαπολίτης) ο οποίος ευλόγησε την
επανάσταση των Δωριαίων το 1821 στον
κάμπο Βελλά κοντά στο Μαλανδρίνο.
Παιδιά του Αριστομένη Λιδωρίκη και της
νεαρής Σοφίας Παπαπολίτη ήταν ο προ–
αναφερθείς υπουργός του Ελευθέριου
Βενιζέλου (Κωνσταντίνος Λιδωρίκης), η
Αγγελική Καρακουλάκη (σύζυγος του Δη–
μάρχου Ναυπάκτου) και η Βασιλική, σύ–
ζυγος του Ιωάννη Βενέτικου, ο υιός των
οποίων Κώστας υιοθετήθηκε από τον
θείο του Κωνσταντίνο Λιδωρίκη (επειδή
ο ίδιος δεν είχε κληρονόμους) με το ίδιο
όνομα του θείου του για να συνεχίσει την
πολιτική και την ιστορική παράδοση της
οικογένειας των Λιδωρίκιδων.

Επιθυμία του Κώστα Λιδωρίκη ήταν,
όταν ζούσε, να μεταφερθούν τα οστά
των προγόνων του από τον οικογενεια–
κό τάφο που άνοιξε στο Α’ Νεκροταφείο
Αθηνών ο Αθανάσιος Λιδωρίκης, στην
αυλή του ιστορικού σπιτιού της οικογέ–
νειας Παπαπολίτη στην Άνω Σεργούλα το
οποίο έχει δωρίσει ο τελευταίος Λιδωρί–
κης στη Μονή Βαρνάκοβας, ή στο Λιδω–
ρίκειο Πάρκο των 22 στρεμμάτων στην
Παραλία Σεργούλας τα οποία δώρισε ο
ίδιος, μετά από αξίωση των συμπολιτών
του, στην Κοινότητα Σεργούλας.

Ο Κ Λιδωρίκης υπήρξε συνομιλητής του δικτά–
τορα Γεωργίου Παπαδόπουλου μετά από
παρότρυνση του εκ Φωκίδος Γ. Μακαρέ–
ζου στην προσπάθεια των Συνταγματαρ–
χών να αποκτήσουν πολιτικό προσωπείο.
Ως συνομιλητής αρνήθηκε δελεαστικές
προτάσεις και αντιπρότεινε επιστροφή
στον ομαλό πολιτικό βίο με
μετάκληση του Κ. Καραμαν–λή από το Παρίσι και παράδοση της εξουσίας σε αυτόν για την διενέργεια ελεύθερωνεκλογών. Μετά την φυγή των Συνταγματαρχών, κατά τον γνωστό τρόπο, και την επιστροφή του Κ. Καραμανλή, ήταν εξαιρετικά δύσκολο στον τελευταίο να τον δεχτεί ως υποψήφιο της Νέας Δημοκρατίας επειδή προϋπήρξε
συνομιλητής του Παπαδόπουλου. [Ο Κ. Καραμανλής με
προσωπική επιστολή του, σήμερα στοΑρχείο του Κ. Λιδωρίκη, αναγνωρίζει την
αδικία του αποκλεισμού του από τα ψη–
φοδέλτια της ΕΡΕ το 1963 και υπόσχεται
επανόρθωση της αδικίας]. Την προσω–
πικότητα του Κων. Λιδωρίκη στη Δεξιά
φαίνεται ότι εξετίμησε καλύτερα από
όλους τους άλλους ο Κωνσταντίνος Στε–
φανόπουλος ο οποίος τον συμπεριέλαβε
στα ψηφοδέλτια της ΔΗΑΝΑ χωρίς όμως
επιτυχία όχι μόνον για τον Κ. Λιδωρίκη