Κόκκινος-Λούτσοβος Δωρίδας Ν. Φωκίδας

Λούτσοβος, παλιά ονομασία του χωριού ΚΟΚΚΙΝΟΣ, που βρίσκεται σε προνομιακή θέση, έχοντας την λίμνη ΜΟΡΝΟΥ πραγματικά στα πόδια του. Ουσιαστικά τα πόδια του χωριού η εύφορος κοιλάδα του Μόρνου, σκεπάστηκε από τα νερά της τεχνητής λίμνης και ανάγκασε τους κατοίκους να φύγουν και να εγκατασταθούν σε άλλα μέρη κυρίως στην ΑΘΗΝΑ.

Month: December 2025

  • Αποχαιρετισμός αναχωρησάντων ( Μαγδαλινή Κοράκη-Λέτσου)

    Την Κυριακή 28/12/2025 θα τελεστεί στο κοιμητήριο του χωριού η εξόδιος ακολουθία της υπεραιωνόβιας Μαγδαλινής (Μυγδάλω), συζύγου του Δημητρίου Λέτσου και κόρης του Αποστόλη και της Σοφίας Κοράκη.

    Η οικία της οικογένειας βρίσκεται στην πλατεία του Αγίου Βασιλείου.

    Με τον σύζυγό της είχαν μεταναστεύσει αρχικά στη Γερμανία και αργότερα στην Αυστραλία. Τα τελευταία χρόνια ζούσε στην Αθήνα.

    Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά της και καλό κατευόδιο.


  • Μεγάλο σόι! (Διήγημα)

     Μεγάλο σόι!

    Ο Θωμάς, αν και είχε περάσει τα σαράντα πέντε, συνέχιζε να βλέπει τον κόσμο όπως στα δεκαπέντε του. Ζωηρός, ανήσυχος, απερίσκεπτος, πάντοτε κόντρα στη μετριοπάθεια και στη «μέση οδό». Στις συζητήσεις στο καφενείο του χωριού ήταν μονίμως αντιπολίτευση — του άρεσε να πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα.

    Το χωριό του ήταν ορεινό, απλωμένο σε ένα μικρό πλάτωμα κάπου στα μεγάλα βουνά της Κεντρικής Ελλάδας. Ο εμφύλιος είχε πια τελειώσει και οι κάτοικοι πάσχιζαν να σταθούν ξανά στα πόδια τους. Το χωριό, κατεστραμμένο από τους Γερμανούς και εγκαταλειμμένο υποχρεωτικά λόγω του πολέμου, άρχισε να αποκτά και πάλι ζωή μετά τη συντριβή των κομμουνιστών στον Γράμμο.

    Ο Θωμάς, αν και δεν είχε ταχθεί με καμία πλευρά, μετά τον πόλεμο άρχισε να συμπαθεί τους ηττημένους. Μιλούσε συχνά με συμπόνια για «τους δυστυχισμένους», όπως τους αποκαλούσε. Πίστευε πως έπεσαν θύματα των Άγγλων και του Στάλιν. Αυτή του η στάση δεν άργησε να τον βάλει στο μάτι του αστυνόμου της περιοχής, και ο άμοιρος Θωμάς έγινε μόνιμος στόχος του.

    Δεν ήταν λίγες οι φορές που τον καλούσε να παρουσιαστεί στο αστυνομικό τμήμα —μια ώρα δρόμος απ’ το χωριό— για «σοβαρή υπόθεση», όπως του μετέφερε κάθε φορά κάποιος αγέλαστος χωροφύλακας. Εκεί, δεχόταν αυστηρές παρατηρήσεις και απειλές για πρόστιμα επειδή ο απόπατος του σπιτιού του μύριζε ή γιατί δεν είχε ασβεστώσει τους εξωτερικούς τοίχους της αυλής. Ο Θωμάς, όμως, δεν κιότεψε. Συνέχισε απτόητος την «αντάρτικη» στάση του.

    Ο αστυνόμος, από την άλλη, είχε πεισμώσει. Δεν του κατέβαινε κάτω που ο Θωμάς δεν του έδειχνε υποταγή. Έψαχνε τρόπους να τον στριμώξει.

    Ο Θωμάς είχε κι ένα μεγαλόσωμο γαϊδούρι — απ’ αυτά τα κυπραίικα — με το οποίο κουβαλούσε ξύλα από το βουνό και έβγαζε και κανένα μεροκάματο. Η αλήθεια είναι πως συχνά το παραφόρτωνε. Ο γάιδαρος, πεισματάρης όπως όλοι οι όμοιοί του, σταματούσε και δεν κουνιόταν ρούπι. Τότε, ο Θωμάς, με το μαστίγιο στο χέρι, του έδινε μερικά χτυπήματα στα καπούλια για να τον κάνει να προχωρήσει.

    Σε μια τέτοια στιγμή, βρέθηκε μπροστά ο αστυνόμος. Και δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Τον έστειλε στο δικαστήριο για κακοποίηση ζώου! Μάλιστα, δύο πρόθυμοι συγχωριανοί που δεν συμπαθούσαν τον Θωμά, έτρεξαν να καταθέσουν σε βάρος του. Τον είπαν «εγκληματία»!

    Στο ακροατήριο, ο αστυνόμος και οι δύο μάρτυρες κατέθεσαν με πάθος. Τον περιέγραψαν με τα πιο μελανά χρώματα. «Δήμιο», τον είπαν. Όταν ολοκλήρωσαν τις καταθέσεις τους, ο πρόεδρος στράφηκε προς τον Θωμά και του είπε:

    — Ο κατηγορούμενος έχει τον λόγο.

    Ο Θωμάς, με ήρεμες κινήσεις, στρίβει το τσιγκελωτό μουστάκι του, ρίχνει μια περιφρονητική ματιά στους κατηγόρους του, κοιτάζει τον πρόεδρο και, με σταθερή και στομφώδη φωνή, λέει:

    — Ομολογώ, κύριε πρόεδρε, πως ποτέ δεν φανταζόμουν ότι ο γάιδαρός μου είχε τόσο μεγάλο και σπουδαίο σόι. Κι όταν τον απέκτησα, πάλι ομολογώ πως ήταν μεγάλο μου λάθος που δεν ρώτησα για την οικογένειά του. Τώρα που το έμαθα… θα του φέρομαι όπως αρμόζει σε έναν τέτοιο γάιδαρο!

    Κ Μ


  • Εκλεκτοί συμπατριώτες μας Ο Χρήστος Καραδήμας του Γεωργίου με την μητέρα του Ευθ…

     Εκλεκτοί συμπατριώτες μας 

    Ο Χρήστος Καραδήμας του Γεωργίου με την μητέρα του Ευθυμία .

  • Χαιρετισμός αναχωρησάντων (Γεώργιος Κ. Κοράκης )

     

    Έφυγε σήμερα από τη ζωή ο αγαπητός μας συμπατριώτης Γιώργος Κοράκης, γεννημένος το 1928 στο χωριό μας. Σε νεαρή ηλικία μετανάστευσε στην Αθήνα, όπου με την εργατικότητα και το ήθος του προόδευσε και δημιούργησε μια εξαίρετη οικογένεια.

    Εργάστηκε στην Αγροτική Τράπεζα-στον Προμηθευτικό Συνεταιρισμό-  ιδιαίτερα αγαπητός στους συναδέλφους του και σε όλους τους συγχωριανούς μας. Υπήρξε πρωτεργάτης του Συλλόγου μας και διετέλεσε αντιπρόεδρος, ενώ παρέμεινε πάντα τακτικός επισκέπτης του χωριού που τόσο αγαπούσε.

    Αιωνία η μνήμη του. Καλό κατευόδιο. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του.


    Η εξόδιος ακολουθία  θα γίνει την Κυριακή 21/12/25 στο κοιμητήριο του χωριού  στις 12:00 το μεσημέρι


  • Οικογενειακό ενσταντανέ ( οικογένεια Γ. Κρανιά)

     

    Καθιστός ο Χαράλαμπος Κοράκης /Καραγκούνης 

  • Γιώργος Κρανιάς

     

  • Γιάννης Μακρυγιάννης

     Το θερίον είπαν θερίον κι ο άνθρωπος είναι χερότερος.

    Γιάννης Μακρυγιάννης 
    Έλληνας αγωνιστής του ‘21  (1794-1864)

  • Ο αείμνηστος Λευτέρης

     

    Ο αείμνηστος Λευτέρης 

  • Μπερτσιάς Αριστείδης στην Αμερική με το κινητό του μαγαζί (καντίνα)

     

    Μπερτσιάς Αριστείδης στην Αμερική με το κινητό του μαγαζί (καντίνα)

Συνολικές προβολές σελίδας
258.461