Ομοσπονδία Συλλόγων Β.Δ. Δωρίδας Πρόβλημα λειψυδρίας σε ορεινά χωριά της Δωρίδας…
Ομοσπονδία Συλλόγων Β.Δ. Δωρίδας |
|
Posted: 13 Nov 2017 07:00 PM PST
Ως ζήτημα πρώτης προτεραιότητας έχει θέσει ο δήμαρχος Δωρίδος Γιώργος Καπεντζώνης αυτό της ύδρευσης, ζητώντας επιτακτικά όπου υπάρχουν προβλήματα να επιλύονται άμεσα. Το χωριό του Κόκκινου όμως αποτελεί μία ανοιχτή πληγή για το δήμο ως προς το θέμα, καθώς τους καλοκαιρινούς μήνες στερεύει κυριολεκτικά, αφού οι ποσότητες που το υδροδοτούν δεν επαρκούν.
Στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης Γιώργος Κουλούλας έθεσε για μία ακόμα φορά το θέμα, ζητώντας ενημέρωση για το τι έχει ο δήμος προγραμματίσει για την επίλυση του προβλήματος, τόσο σε επίπεδο σχεδιασμού, όσο και σε επίπεδο μελετών.
Ο αντιδήμαρχος Κωνσταντίνος Παλασκώνης απάντησε αρχικά πως ότι διαθέσιμο νερό υπάρχει στην κοινότητα του Κόκκινου βρίσκεται μέσα στις δεξαμενές του χωριού. «Φέτος υπήρξαν προβλήματα λόγω της λειψυδρίας και σε άλλα χωριά, όμως η περίπτωση του Κόκκινου είναι μία άλλη περίπτωση», σημείωσε ο αντιδήμαρχος, εξηγώντας ακολούθως το τι έχει συμβεί στις επαφές του δήμου με την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.
Ως λύση του θέματος ο Κ. Παλασκώνης είπε πως έχει προκριθεί η σύνδεση του χωριού με λάστιχο με τα νερά που περισσεύουν από την Πενταγιού.
“Ζητήσαμε από την αντιπεριφέρεια Φωκίδας και συγκεκριμένα τον αντιπεριφερειάρχη Ευάγγελο Κατσαγούνο να μας βοηθήσει στην αγορά του λάστιχου, μήκους 12 χιλιομέτρων, τονίζοντας πως εμείς θα αναλάβουμε το κόστος όλων των υπολοίπων εργασιών”, είπε ο αντιδήμαρχος, υποστηρίζοντας στη συνέχεια πως η απάντηση που έλαβε ήταν μεν θετική, όμως για το χρόνο υλοποίηση δεν έχει λάβει δέσμευση.
“Εμείς θέλουμε να γίνει το έργο την ερχόμενη άνοιξη το αργότερο”, πρόσθεσε, αποκλείοντας κάθε άλλη λύση που μπορεί να ακούστηκε, όπως για παράδειγμα αυτή της μεταφοράς νερού από το Μόρνο, καθώς εκεί απαιτείται άδεια από την ΕΥΔΑΠ, με ότι μπορεί να συνεπάγεται αυτό.
Τέλος ο Κ. Παλασκώνης δεν παρέλειψε να αφήσει και τις αιχμές του για τον τρόπο με τον οποίο και οι ίδιοι οι πολίτες κατά τους καλοκαιρινούς μήνες διαχειρίζονται το νερό, καθώς έχει παρατηρηθεί αλόγιστη χρήση, την περίοδο μάλιστα όπου το χωριό έχει κόσμο, άρα και αυξημένες ανάγκες.
|
Ομοσπονδία Συλλόγων Β.Δ. ΔωρίδαςΜία έκθεση ζωγραφικής με χρώμα ΚροκυλείουPosted:…
Ομοσπονδία Συλλόγων Β.Δ. Δωρίδας |
|
Μία έκθεση ζωγραφικής με χρώμα Κροκυλείου Posted: 11 Nov 2017 07:00 PM PST
Το απόγευμα της 14ης Αυγούστου, ο καταγόμενος από το Κροκύλειο εικαστικός, Κώστας Κουνάλης εγκαινίασε την ατομική του έκθεση στην μεγάλη αίθουσα του Δημοτικού Σχολείου του χωριού, στα πλαίσια των εκδηλώσεων «Μακρυγιάννεια 2017». Ο καλλιτέχνης μετέφερε από το εργαστήριό του στα Χανιά, σχεδόν 20 πίνακες ζωγραφικής που παρουσίασε στη μεγάλη έκθεση του σχολείου. Πολλά από τα παρουσιαζόμενα έργα του, φιλοτεχνήθηκαν αποκλειστικά για την έκθεση. Συγκεκριμένα, ένας πίνακας σε λάδι και μία σειρά σχεδίων (μολύβι σε χαρτί) είχαν αποκλειστικό θέμα τον Μακρυγιάννη. Ιδιαίτερη αίσθηση στους χωριανούς, προκάλεσε το έργο «Βρύσες» (λάδι 1.00×0.70m) που ήταν αναρτημένο στο κέντο της αίθουσας. Κάποια από τα έργα αντλούσαν την έμπνευσή τους από την Κρήτη, ενώ εξαιρετικές ήταν και οι μοντέρνες συνθέσεις του, με έντονο αλληγορικό ή μεταφορικό νόημα και δυναμισμό.
Η έκθεση περιλάμβανε και έναν πίνακα με ιδιαίτερη ιστορία. Επρόκειτο για έργο που απεικονίζει τον Μακρυγιάννη, μεγάλων διαστάσεων (1.00mx1.50m), ζωγραφισμένο όχι από το Κώστα αλλά από τον πατέρα του, Γεώργιο Κουνάλη. Ο Χανιώτης ζωγράφος – αγιογράφος και σκηνογράφος Γιώργος Κουνάλης αγαπούσε την ιδιαίτερη πατρίδα της γυναίκας του Θεοδώρας Αν. Κωστόπουλου, το Κροκύλειο και είχε δωρίσει προ δεκαετίας περίπου, τον συγκεκριμένο πίνακα στο Σύλλογο Κροκυλιωτών. Ο πίνακας, με έντονα στοιχεία αγιογραφίας, διακοσμούσε την μεγάλη αίθουσα του σχολείου, κάποια στιγμή όμως, διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί κάποιες φθορές. Ο Γιώργος Κουνάλης προσφέρθηκε τότε να τον πάρει πίσω προκειμένου να τον επισκευάσει. Ακολούθησε δυστυχώς η ασθένεια και ο θάνατός του με αποτέλεσμα το έργο να παραμείνει για αρκετά χρόνια στα Χανιά. Με αφορμή την εφετινή έκθεση στο Κροκύλειο, ο Κώστας Κουνάλης έκανε την απαιτούμενη επιδιόρθωση στον πίνακα του πατέρα του και τον έφερε για έκθεση στο χώρο για τον οποίο αρχικά προοριζόταν.
Όλα τα έργα άφησαν πολύ καλές εντυπώσεις στο κοινό που συνδύασε την επίσκεψη στην έκθεση με την μουσική παράσταση της Ελένης και Σουζάνας Βουγιουκλή που ακολουθούσε την ίδια βραδιά. Η έκθεση που έμεινε ανοικτή και τις δύο επόμενες ημέρες, έδωσε την ευκαιρία στον Κώστα Κουνάλη να αναθερμάνει τη σχέση του με το χωριό καταγωγής του και στους κροκυλιώτες να γνωρίσουν το έργο ενός ιδιαίτερα ευγενικού συγχωριανού τους. Ο καλλιτέχνης δώρισε δύο σχέδια του Μακρυγιάννη στο Σύλλογο Κροκυλιωτών, ένα εκ των οποίων έμεινε στο σχολείο, ενώ το άλλο κληρώθηκε στη λαχειοφόρο των Γαμβρών και Νυμφών.
|
ΣΤΟ ΠΑΝΗΓΎΡΙ
ΧΑΝΙΑ ΚΑΡΑΠΙΣΤΟΛΗ
Κρανιάς Γιώργος γύρω στο 1950 όταν υπηρετούσε την θητεία του
Και στα δικά μας μέρη παιζόταν … ΚΟΤΣΙ Η ΚΟΤΣΙΑ,το ξεχασμένο παιχνίδι μας στις…
Και στα δικά μας μέρη παιζόταν …
ΚΟΤΣΙ Η ΚΟΤΣΙΑ,το ξεχασμένο παιχνίδι μας στις γειτονιές και τις αλάνες!

Στην περίπτωση που το Κότσι σταματήσει με την μικρή τρύπα στο κέντρο να κοιτάει τον …
ουρανό, απλώς αναφωνούμε : τρύπα και συνεχίζει ο επόμενος παίκτης.
Όταν το Κότσι σταματήσει με την πλευρά που θυμίζει …σαμάρι, (στο πλάι δηλαδή)
Νικητής βγαίνει αυτός που θα συγκεντρώσει τους περισσότερους βαθμούς
Δημήτριος Γκόγκας
ΠΗΓΗ http://strimoniko.blogspot.gr
Κόκκινο Φωκίδας 1952 Από δεξιά ο Αθανάσιος Στέφος και ο Κωνσταντίνος Καραμπέτσος…
Κώστας Καψάλης ένας γνήσιος Δωριέας ένας πραγματικός Λιδορικιώτης εγκατέλειψε ορ…
ένας γνήσιος Δωριέας ένας πραγματικός Λιδορικιώτης εγκατέλειψε οριστικά το μάταιο τούτο κόσμο ….
θερμά συλλυπητήρια στην εξαίρετη οικογένεια του
καλό ταξίδι φίλε Κώστα
ελπίζω από κει ψηλά να μπορέσεις να κατευθύνεις έτσι τα πράγματα που να υλοποιηθεί ένα όραμα σου
να φτιαχτεί η γέφυρα στο Στενό και να συνεχιστούν οι αρχαιολογικές ανασκαφές στο Βελούχι με τον λογαριασμό των αντισταθμιστικών οφελών!!!!
΄”μικρά ταξίδιᨔ ένα από τα αγαπημένα ποιήματα του Κώστα αν και τώρα οδοιπορεί το μεγάλο ταξίδι …..
Κ ΜΠΕΡΤΣΙΑΣ
ΠΑΡΌΜΟΙΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΕΧΟΥΝ ΛΑΒΕΙ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΤΑ ΜΕΡΗ !!!!! Το Πανωπροίκι…
Το Πανωπροίκι
Αργότερα η λέξη προίκα άρχισε να έχει σχέση και με την πολιτική. «Δεν θα κατέλθω πλέον ως υποψήφιος. Θα πολιτευθεί ο υιός μου.» Λόγια βουλευτού που αποδεικνύουν την αντίληψη περί προίκας που επικρατεί και στην πολιτική πραγματικότητα. «Ο βουλευτής έφυγε από το κόμμα παίρνοντας μαζί και την προίκα του, τους προσωπικούς του ψηφοφόρους», που με την Τζουμερκιώτικη λαλιά θα λέγαμε «παίρνοντας μαζί τα ζωντανά του.»
Ποιος δεν θυμάται εκείνα τα βιβλιάρια υπέρ των απόρων κορασίδων, που συνιστούσαν την προίκα κάθε φτωχής κοπελιάς, ποιος δεν θυμάται εκείνη την προίκα της Σοφίας, της πριγκίπισσάς μας, της θυγατέρας της Φρειδερίκης, που πραγματοποιήθηκε από το υστέρημα των πενόμενων Ελλήνων, όταν παντρεύτηκε τον Χουαν Καρλος; Πέραν του γεγονότος πως «για να στολιστούν οι δύο εκκλησίες χρησιμοποιήθηκαν 80.000 τριαντάφυλλα και γαρίφαλα…»
Το πρόβλημα όμως για κάθε γονιό ήταν το πανωπροίκι, το συμπλήρωμα δηλαδή της κανονικής προίκας. Κι αυτό γινόταν όταν συνέβαινε η γυνή να «είχε τη σαμπρέλα τρύπια», «να είχε καλαφατιστεί προ γάμου», γενικά άμα ο γαμπρός την έβρισκε «χαλασμένη.» Ε, τότε έμπαινε στη μέση και το πανωπροίκι. Ήταν κάτι ας πούμε ένα «μπάλωμα» για το χάλασμα, μια «φόλα» για την τρύπα στο τσαρούχι. Το πανωπροίκι λεγόταν και απανωπροίκι, εξώπροικα και παράφερνα. (Φερνή σημαίνει προίκα). Μεταφορικά η λέξη πανωπροίκι, μετά την κατάργηση της προίκας σημαίνει επιπλέον προμήθεια. Είναι τα περίφημα μπόνους, ελληνιστί πανωπροίκια. Όρος που χρησιμοποιείται πολλαπλώς στον πολιτικό λόγο. «Η σύμβαση περιέχει και τόσα πανωπροίκια!»
Ο θυμόσοφος λαός το είπε χαρακτηριστικά: «Η γριά παντρειά δεν ήλπιζε, πανωπροίκι γύρευε.» Όταν επρόκειτο για υπερβολικές απαιτήσεις. Το λέει και το δημοτικό τραγούδι: «Άιντε τρείς χρόνους γράφουν τα προικιά,/και τρείς τα πανωπροίκια, Κωνσταντάκη μου,/και τρείς τα πανωπροίκια, λεβεντάκη μου.» Ήταν μεγάλη η πομπή η γυναίκα να τη βρει ο άντρας «μαγαρισμένη», με επιστημονικούς όρους «διακορευμένη». (Μη με ρωτήσει κανείς τι γινόταν σε παρόμοια περίπτωση σαν της βασίλισσάς μας της Αμαλίας που «έπασχεν» από δυσπλασία της μήτρας και ήταν αδύνατη η τοιαύτη διακόρευσις, αλλά μόνο θα επιτυγχάνονταν με χειρουργικό νυστέρι! Τα έριχναν στην «αστησία» του Όθωνα και πάει λέγοντας.)
Αξιόλογο είναι και το περιστατικό.
«Δε χασομέρ’σι, φώναξε ανάμερα τον γαμπρό της, τάχα να του δείξει σε ποιο κριάρι είχαν το κουδούν’ που είχαν –τάχα- ξεχάσει τότε, με τα προικιά που χώρισαν τα ζώα. Αμίλητος εκείνος και σοβαρός, έκαμε λίγο παρέκεια απ’ τους άλλους, να μη δείξει και στόχο και παρά τη θέλησή του, χώθηκε μέσα στο μαντρί, αποκοντά απ’ αυτήν.
-Κάτσε να το ξεβ’λώσω και ακούρμα τι βρόντο κάνει…, είπε κι έβγαλε τα ριντζοπάνια… Κράτα τη χούφτα σου, είπε και έκαμε πως τάχα κουνάει να βροντήξει το παλιοκούδουνο, ενώ ξαπήδαγαν… πρρρρ… καμιά δεκαπενταριά- εικοσαριά ολοστρόγγυλες λιρούλες(…)
-Βλέπ’ς, γαμπρούλη μ’, τι καλά βροντάν; Βλέπ’ς τι καλόν σ’ ‘εχου ιγώ; Κοίτα κακομοίρη μ’, μη μάθ’ κανένας τίπουτα. Κάηκες φουκαρά μ’! Ιγώ κι ισύ… Σαούρα!» Δημήτρης Παππάς, Τζουμερκιώτικα Λαογραφικά, Τόμος Γ΄
Και για όποιον αμφισβητήσει τα λεγόμενα ή τα χαρακτηρίσει υπερβολικά παραθέτω απόσπασμα από απόφαση Συλλόγου Καθηγητών, σε κάποιο Γυμνάσιο, εκεί στα Τζουμέρκα, το σωτήριο έτος 1959. Θαυμάστε Παιδαγωγική συμπεριφορά και ήθος. « Η διακόρευσις της νεάνιδος (…) εγένετο την τρίτην (3ην) μ. μεσονύκτιον ώραν, εντός του δωματίου του μαθητού, εις το οποίο μετέβη η νεάνις, ήτις κατά τα συμπεράσματα πάντων προεκάλεσεν τούτον εις συνουσίαν, και δυνάμεθα να είπωμεν, δυστυχώς, μετά πλήρους πεποιθήσεως, ότι αύτη απεστάλη σκοπίμως εις το δωμάτιον του μαθητού…»
Όχι, δεν χρειάστηκε πανωπροίκι. Παντρεύτηκαν και έκαναν μια άριστη οικογένεια!













