Απο το blog του ΚΩΣΤΑ ΚΑΨΑΛΗ το Λιδωρικι www.lidoriki.com
Ο Πετρος Κοράκης καταγόταν από το Κόκκινο ( Λουτσοβο )
Αντιγραφή απο το blog του Κ Καψαλη το Λιδωρικι
Ο μπάρμπα Πέτρος Κοράκης , πρώτος αριστερά , δίπλα ο γιος του Γώργος , ο Βώττας , απ’ τον Κονιάκο και ο μπάρμπα Θανάσης Λατσούδης ( τα στοιχεία του..κατσικιού , δυστυχώς , δεν τα έχουμε ) , φυσικά μόνο ο Γιώργος βρίσκεται στη ζωή και είναι και μια χαρά , και έτσι να είναι πάντα…
* *
Στο Λιδορίκι , λίγο μετά το Αλωνάκι , πηγαίνοντας προς τις Λάκκες , στο δεξιό μέρος του δρόμου , απέναντι ακριβώς απ’ την τότε Αστυνομία , που στεγαζόταν στο Καψαλαίϊκο σπίτι , ήταν μια απ’ τις ωραίες , παραδοσιακές , που θα’λεγαν κάποιοι φίλοι μας , Λιδορικιώτικες ταβέρνες της δεκαετίας του ‘50 , που λένε πως έφταναν τον αριθμό 13 , γρουσούζικος μεν , πραγματικός δε..το όνομά της : “ Οινοκρεοπωλείον τα πέντε Φ “ …
Τα Πέντε Φ , λοιπόν , στεγάζονταν στο ισόγειο του Ανεσταίϊκου σπιτιού , και ήταν ιδιοκτησίας δυο ξαδερφιών , του Πέτρου και του Μήτσου Κοράκη . Θα αναρωτιέστε βέβαια τι ακριβώς σήμαινε αυτό το πέντε Φ , να σας το πω για να μη σπάτε το μυαλό σας …Σήμαινε : Φίλε , Φέρε , Φίλους , Φάε …Φύγε , τόοοοσο απλό …
Yπήρχε ακόμα και ένα ταμπλό , ένα πινακάκι στον τοίχο , που έγραφε την παρακάτω προτροπή – προειδοποίηση της …Διεύθυνσης του καταστήματος , προφανώς ..
“ Όταν έχεις φίλε , πίνε
κι’ αν δεν έχεις , πάλι πίνε ,
μα αν έχεις και δεν ..δίνεις
να μην έρχεσαι να..πίνεις …”
Το “ ρητό “ αυτό ήταν κρεμασμένο φάτσα – κάρτα όπως έμπαινες στο μαγαζί , επάνω στο μεσότοιχο που χώριζε το μαγαζί απ’ την κουζίνα .
Η ταβέρνα συστεγαζόταν και με το..κρεοπωλείο , της ίδια επιχείρησης και δεν είχε υπαλλήλους , εξυπηρετούνταν απ’ τα δυο ξαδέρφια , τον Πέτρο , που είναι στην παραπάνω φωτογραφία , ο πρώτος από αριστερά , και τον Μήτσο …στην κάτω φωτογραφία ..
..και βέβαια ο καθένας τους είχε συγκεκριμένα καθήκοντα . Ο Μήτσος π.χ , ήταν επί του..εσωτερικού , μαγείρεμα , σερβίρισμα , τραγούδι κλπ ,σαν να λέμε υφυπουργός εσωτερικών ,αλλά και..πολιτισμού , το γιατί θα το πούμε παρακάτω .
Ο Πέτρος , έσφαζε τα ζώα , τα λιάνιζε και πουλούσε το κρέας , βοηθούσε βέβαια κι’ αυτός στο σερβίρισμα και τις άλλες εσωτερικές δουλειές , αλλά είχε την αποκλειστικότητα , στους μεζέδες , κοκορέτσια , σπληνάντερα , κοντοσούβλια κλπ , και μιλάμε για ..εφέτη στους μεζέδες , είχε να το πει όλος το χωριό και όχι μόνο , γιατί την εποχή εκείνη ,που δεν υπήρχε ο παραλιακός δρόμος ,όλα τα πούλμαν με τους τουρίστες που πήγαιναν από Δελφούς στην Ολυμπία και αντιστρόφως , περνούσαν αναγκαστικά απ’ το Λιδορίκι .
Πλησιάζοντας στην ταβέρνα , “ λιποθυμούσαν “ οι άνθρωποι απ’ τις θεσπέσιες ..μυρωδιές του κοκορετσιού και του σπληνάντερου , άκουγαν και τον μπάρμπα Πέτρο να διαλαλάει την πραμάτεια του , με τη χαρακτηριστική του φράση : “ Δεν πούλαει τ΄μανούλα τ’ “ σε άψογη Λιδορικιωτορουμελιώτικη διάλεκτο , και κάνανε μια στάση , δοκίμαζαν , αν περνούσαν για πρώτη φορά , και όποτε ξαναπερνούσαν ήξεραν και άραζαν για μεζεδάκι …
Αν μάλιστα ήταν τυχεροί , και έπεφταν πάνω σε..” μουσικό διάλειμμα “ του Μήτσου , απολάμβαναν και την υπέροχη ..απέραντη , τενορίσια φωνή του , κάτι σαν του..Παβαρότι , αν όχι..καλύτερη ..
Έξω λοιπόν απ΄τα 5Φ , και πάνω στο πεζοδρόμιο υπήρχε η κλασσική ταβερνιάρικη ψησταριά , όπου γίνονταν οι..” σπονδές “ και όσοι..αρταίνονταν μια φορά , ..κόλλαγαν , για να μιλάμε και λίγο..σύγχρονα .
Όσοι μέναμε εκεί γύρω , Καψαλαίοι , Βουλγαραίοι , Πετραίοι , και Καλαπτσαίοι , μεθάγαμε καθημερινά απ’ τις Κορακαίϊκες ευωδιές , την τσίκνα των μεζέδων..αυτό γινόταν τις καθημερινές , τις απογευματινές ώρες , αλλά τις Κυριακάδες , είχε και..πρωινή παράσταση , μετά τη λειτουργία φυσικά ..και στις πρωινές ..παραστάσεις , έβλεπες ουρά την πιτσιρικαρία , με το πενηνταράκι στο χέρι , να περιμένουν στη σειρά λες και θα’ παιρναν..αντίδωρο , με τόση ευλάβεια ..περιμέναμε … αλλά και τι μεζέ όμως τρώγαμε…, τι κρουασάν , τι..πίτσες και παραμύθια , μιλάμε για..Θεϊκά εδέσματα …
Κ Καψάλης
