Κόκκινος-Λούτσοβος Δωρίδας Ν. Φωκίδας

Παναγιώτης Καραγιάννης 

Ο αείμνηστος Γιώργος Κρανιάς

Ακριβώς κάτω από την Αγία Μονή, θέση Λάζος, στην συμβολή του Μόρνου με το αβορόρεμα . Ο ψαράς είναι ο Κώστας Κολοκυθάς (Γκέκας)

 Από τον  Δαλαρούγκα Ν

Στο εξωτερικό μια αντίστοιχη περίπτωση Αράχωβας-Δελφών, θα ήταν ένα προϊόν που θα το πρόσεχαν σαν κόρη οφθαλμού. Στην προκειμένη περίπτωση, μιλάμε από τη μία, για έναν προορισμό παγκόσμιας εμβέλειας και επισκεψιμότητας που κατατάσσεται στην 3άδα μαζί με την Ακρόπολη και την Αρχαία Ολυμπία και από την άλλη, για το κορυφαίο χειμερινό προορισμό της χώρας. 

Δεν θα ξεκινήσω από το γεγονός πως η Αράχωβα και από ιστορικής και γεωμορφολογικής άποψης ουδέποτε είχε σχέση με τη Βοιωτία αλλά με την Φωκίδα, θα πάω κατευθείαν στα σημερινά αστέρια της σημερινής Διοίκησης που έχουν κάνει αχταρμά τον Πολιτικό χάρτη της χώρας. Γαντζωμένη αυτή η χώρα στον αφόρητο επαρχιωτισμό των στενόμυαλων τραχανοπλαγιάδων, χωρίς καμία πνοή ευελιξίας και ανανέωσης, το μόνο που καταφέρνουν να κάνουν είναι να συντηρούν την τσοπανοβλαχιά σε πρόσωπα και νοοτροπία στη Τοπική Αυτοδιοίκηση. 

Πείτε μου σε ποια άλλη χώρα και σε απόσταση 10 χλμ μεταξύ των, με ένα λιμάνι από κάτω (Ιτέα) και ένα Γαλαξίδι κόσμημα στις ακτές του Κορινθιακού κόλπου, δε θα είχαν κάνει αυτό το τουριστικό προιόν μοναδικό? Ας συνεχίσουμε λοιπόν να τρωγόμαστε τα χωριά μεταξύ μας και να βυθιζόμαστε κοινωνικά, οικονομικά, τουριστικά και άλλο στο βούρκο της αδράνειας και των παθογενειών. 

Μας πήραν το Αστυνομικό Τμήμα, τον ΟΤΕ και τον παπά του χωριού και τις γνωστές cult ιστορίες που ακούω συνέχεια από ανθρώπους που μέχρι εκεί μπορούν να σκεφτούν. Μου ήρθαν και κάτι μηνύματα από ακόλουθους της σελίδας που διαχειρίζομαι στο Facebook, που αντί να δείχνουν το πρόβλημα με τις σοβαρές επιπτώσεις σε όλη την περιοχή, με μυαλό ανηλίκου προσπαθούν να μετρήσουν πόσο θα χάσει η Αράχωβα και πόσο οι Δελφοί και με μένος για την Αραχωβα. Μου θύμισε λίγο την περσινή ανάρτηση του Συλλόγου του χωριού Αγίας Ευθυμίας, που σταύρωνε την Αράχωβα για την υπόθεση με τον σκύλο. Κατάντια πραγματικά.

Για τους φίλους που με ρωτούν τις τελευταίες ημέρες πότε θα ανοίξει ο δρόμος, την απάντηση θα πρέπει να την λάβουν από την Πυθία. Προσωπική μου εκτίμηση και αν θέλουμε ασφαλή πρόσβαση σε μια περιοχή ευρωπαϊκού κράτους, είναι πιο πιθανό να γίνει πρώτα Μετρό στη Λάρισα παρά ο δρόμος. Με δουλειές του ποδαριού έργα δε γίνονται και όπως λέει και η θεια μου η Λελούδα, με πορδές αυγά δεν βάφονται.
Μπορεί να ενοχλεί λίγο το ύφος μου στην εν λόγω ανάρτηση, αλλά μου γυρνούν τα μάτια όταν βλέπω ανθρώπους που τόσα χρόνια σε θέσεις ευθύνης έχουν γαμήσει μια περιοχή ολόκληρη. Θα μου πείτε μόνο σε εμάς συμβαίνουν αυτά? Ολόκληρη η χώρα είναι στο γύψο. Έπρεπε να περάσουν 10ετίες και να σκοτωθεί κόσμος και κοσμάκης για να γίνει κλειστός αυτοκινητόδρομος το πέταλο του Μαλλιακού στην Φθιώτιδα. Και όλα αυτά για 5 σάπιες ζαμπονοτυρόπιτες σε τιμή χρυσού.

Ν Δαλαρούγκας 

Οι οικογένειες Σπύρου και Γεωργίου Μπερτσιά στο προαύλιο της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στην δυτική όχθη του Κοκκινοπόταμου , σήμερα σκεπασμένη όλη η περιοχή από τα νερά της λίμνης του Μόρνου  

Φωτ. 1955, Από το βιβλίο THIS IS GREECE, του OTTO SIEGNER, εκδότης Ludwig Simon Verlag – Munich-Pullach.

Η γέφυρα είναι μεσαιωνική και ίσως κατασκευάστηκε από τους Ενετούς ή τους Φράγκους, των οποίων η βαρωνία των Σαλώνων έφτανε μέχρι το κάστρο του Βελούχοβου ( Καλλίου) και πέραν αυτού εκτείνετο η επικράτεια του Δεσποτάτου της Ηπείρου. Το κάστρο είχε καταστραφεί ολοσχερώς από τους Γαλάτες και από τότε οι Φράγκοι το ανακατασκεύασαν. Το Στενό ήταν από την αρχαία εποχή πέρασμα από την Ανατολική Ελλάδα, ακόμη και από τη Θεσσαλία μέσω Υπάτης – Καστριώτισσας, προς τη Ναύπακτο, πόλη των Δυτικών Λοκρών, και το εσωτερικό της Αιτωλίας.

Η γέφυρα μαζί το εκπληκτικό τοπίο, καταστράφηκε από τα έργα  για την κατασκευή της λίμνης. Όλη η περιοχή σήμερα είναι σκεπασμένη από τα νερά της λίμνης..