-
Γνωρίζοντας τους γειτόνους μας…ΑλποχώριΙΣΤΟΡΙΑ ΑΛΠΟΧΩΡΙΟΥΓια την ονομασία του …
Γνωρίζοντας τους γειτόνους μας…
ΑλποχώριΙΣΤΟΡΙΑ ΑΛΠΟΧΩΡΙΟΥ
Για την ονομασία του χωριού υπάρχουν πολλές εκδοχές .Μία από αυτές είναι ότι η περιοχή που βρίσκεται το χωριό, ανήκε στον Αχμέτ Αλή προύχοντα του Λιδωρικίου και επειδή υπήρχαν πολλά νερά και καλλιεργείτο με κηπευτικά την ονόμαζαν Αλή- Μποχώρ (κήπος του Αλή στα Τούρκικα) Αλμποχωρ – Αλποχώρι
Άλλη εκδοχή είναι ότι το χωριό ιδρύθηκε από τους καταδιωγμένους από τους Τούρκους Αλποχωρίτες Σουλίου(υπάρχει χωριό Αλεποχώρι Ιωαννίνων) στα μέσα του 18ου αιώνα οι οποίοι του έδωσαν το όνομα του χωριού τους .
Δυστυχώς η μετανάστευση έδιωξε τους πάνω από 350 κατοίκους που είχε το χωριό τη δεκαετία του 40 και ευτυχώς που λίγες οικογένειες παρέμειναν εκεί και ασχολούνται με την κτηνοτροφία. Έτσι στο χωριό διαμένουν όλο το χρόνο 15-20 κάτοικοι ενώ το καλοκαίρι κατοικούν πάνω από 100.
Το Αλποχώρι βρίσκεται στο δυτικό άκρο του Νομού Φωκίδας στα σύνορα του Νομού με το Νομό Αιτωλοακαρνανίας. Είναι χτισμένο αμφιθεατρικά σε υψόμετρο 1000 μέτρων στους πρόποδες του Βλαχοβουνιού με θέα προς το Μοναστήρι της Βαρνάκοβας και εκείθεν προς τον Πατραϊκό κόλπο και τη γέφυρα Ρίου- Αντίρριου. Απέχει 282 χιλιόμετρα από την Αθήνα και 6 χιλιόμετρα από το Κροκύλειο.
Αντιγραφη από την ιστοσελίδα : -
Δωριείς συγγραφείς , Διαδρομές του παρελθόντος στη Ναυπακτία και τη Δωρίδα “Διαδ…
Δωριείς συγγραφείς ,
Διαδρομές του παρελθόντος στη Ναυπακτία και τη Δωρίδα
“Διαδρομές του παρελθόντος στη Ναυπακτία και τη Δωρίδα”του Γιάννη Γεώρ. ΧαλάτσηΜια προσπάθεια να καταγραφούν οι τρόποι μετακίνησης και επικοινωνίας των ανθρώπων που έζησαν τους τελευταίους δύο αιώνες στα πεδινά και κυρίως, στα ορεινά χωριά της Δωρίδας και της Ναυπακτίας. Ένας τιτάνιος αγώνας επιβίωσης των κατοίκων της περιοχής αυτής που έχει αφήσει σημάδια στο χώρο. Το δύσκολο οδικό δίκτυο, τα γεφύρια στα ποτάμια και τα κτίρια των δεκάδων χανιών που βρίσκονταν διάσπαρτα σε κομβικά σημεία του οδικού δικτύου για να δώσουν μια ανάσα στον οδοιπόρο και στον αγωγιάτη. Τα μνημεία αυτά μας προσκαλούν να ανιχνεύσουμε τον σημαντικό ρόλο που έπαιζαν στη χθεσινή αγροτική παραδοσιακή κοινωνία. Μια προσέγγιση του τρόπου και των μέσων μετακίνησης ενός κόσμου κοντινού μας στο χρόνο και στο χώρο κατά τη διαδικασία του περάσματός του από την κοινωνία της αυτάρκειας στην κοινωνία της αγοράς. -
Ιεροπρεπώς τιμήθηκε ο Άγιος Ιγνάτιος στο Λιδωρίκι Φωκίδας Επιμέλεια: Βαγγέλης Σα…
Ιεροπρεπώς τιμήθηκε ο Άγιος Ιγνάτιος στο Λιδωρίκι Φωκίδας
Επιμέλεια: Βαγγέλης Σαμαράς
Με λαμπρότητα και θρησκευτική κατάνυξη εορτάστηκε η μνήμη του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου στην ορεινή και συνάμα γραφική κωμόπολη του Λιδωρικίου Φωκίδος, όπου στον Ιερό Ενοριακό Ναό της Ζωοδόχου Πηγής φυλάσσεται απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Ιγνατίου.
Της Πανηγυρικής Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας η οποία τελέστηκε το πρωί της Τρίτης 20 Δεκεμβρίου προεξήρχε ο επιχώριος Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φωκίδος κ. Θεόκτιστος, πλαισιούμενος από τον ακάματο εφημέριο του ναού Αρχιμανδρίτη π. Θεοφύλακτο Μπαλιάκο.
Ο Μητροπολίτης Φωκίδος στο κήρυγμά του αναφέρθηκε στην αγία βιοτή του Αγίου Ιγνατίου.
Στην προσφώνησή του ο π. Θεοφύλακτος καταρχάς ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Φωκίδος για την παρουσία του στην Ιερά πανήγυρη, ενώ εν συνεχεία τον προέτρεψε να είναι πάντα Θεοφόρος, ως ο Άγιος Ιγνάτιος, παράλληλα δε να εξακολουθεί να είναι και άνθρωπος της αγάπης προς όλο το ποίμνιο της Θεοσώστου Μητροπόλεως.


-
Δωριείς συγγραφείς . ΝΤΟΠΙΟΛΑΛΙΕΣ ΣΤΗ ΔΩΡΙΔΑ-ΦΩΤΗ ΑΛΕΞ. ΚΑΤΣΟΥΔΑ Ο Φώτης Κατσούδ…
Δωριείς συγγραφείς .
ΝΤΟΠΙΟΛΑΛΙΕΣ ΣΤΗ ΔΩΡΙΔΑ-ΦΩΤΗ ΑΛΕΞ. ΚΑΤΣΟΥΔΑ
Ο Φώτης Κατσούδας γεννήθηκε στο Παλαιοξάρι Δωρίδας-Φωκίδας το 1949. Τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο στο χωριό του και το Γυμνάσιο στο Ευπάλιο Δωρίδας. Έδωσε εξετάσεις το 1967 στο Πανεπιστήμιο και εισήχθη στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έλαβε το πτυχίο του και μετά την στρατιωτική του θητεία διορίστηκε στη μέση εκπαίδευση ως φιλόλογος καθηγητής και υπηρέτησε στο Λύκειο Αρρένων του Αγίου Δημητρίου (Μπραχάμι), στο Γυμνάσιο και Λύκειο Κατούνας Ξηρομέρου Αιτωλοακαρνανίας, στο 2ο Γυμνάσιο Αρρένων Ναυπάκτου , στο Γυμνάσιο και Λύκειο Δροσιάς Αττικής , στο 2ο Γυμνάσιο και Λύκειο Χολαργού και τέλος στο 1ο Λύκειο Νέου Ψυχικού ως καθηγητής και Διευθυντής Λυκείου, απ’ όπου και συνταξιοδοτήθηκε.Παράλληλα με το διδακτικό του έργο ασχολήθηκε και με τα κοινά του χωριού. Διετέλεσε μέλος και Πρόεδρος της Ένωσης Παλαιοξαριτών και αρθρογραφούσε στην εφημερίδα της Ένωσης «Το Παλαοξάρι». Με τη συνταξιοδότηση του εγκαταστάθηκε σχεδόν μόνιμα στο χωριό του και ασχολείται αποκλειστικά με την συγγραφή. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.Το βιβλίο ο συγγραφέας το αφιερώνει ‘ Σε όλους εκείνους που δεν υπάρχουν ανάμεσα μας, αλλά μας σημάδεψαν και δεν τους ξεχνάμε, αλλά και σε όλους τους ζώντες συγχωριανούς χρωστά την γέννηση του τούτο το βιβλίο.Με την απελέκητη προφορά των λέξεων, μας έδωσαν την ευκαιρία να γνωρίσω καλύτερα τα νοήματα απ΄την οποία κρατιέται μέσα στην ψυχή μας η γλωσσική παράδοση και κληρονομιά.Το βιβλίο έχει εκδοθεί από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΛΗΘΩΡΑ και είναι υπό την αιγίδα του Δήμου Δωρίδας. -
Λιδωρίκης Ἐπώνυμο οἰκογενείας ἀπὸ τὴ Δωρίδα. Μέλη της ἀνέπτυξαν ἐθνικὴ δραστηριό…
Λιδωρίκης
Ἐπώνυμο οἰκογενείας ἀπὸ τὴ Δωρίδα. Μέλη της ἀνέπτυξαν ἐθνικὴ δραστηριότητα στὰ προεπαναστατικὰ χρόνια, ἀγωνίστηκαν στὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821 καὶ ἀναδείχτηκαν στὴν πολιτικὴ καὶ στὰ γράμματα στὰ νεότερα χρόνια. Ὡς Γενάρχης της ἀναφέρεται ὁ κοτζαμπάσης τῆς περιφέρειας Λιδωρικίου Ἀναγνώστης Λιδωρίκης (1767 -1827). Ὁ γιός του Ἀναστάσιος Λιδωρίκης (1797 -1845) ἦταν ἀπὸ τοὺς ἀξιολογότερους ἀγωνιστὲς τῆς Κεντρικῆς Στερεᾶς Ἑλλάδας, καὶ ἀντιπροσώπευε τὴ Δωρίδα στὶς ἐθνοσυνελεύσεις. Ὁ ἄλλος του γιὸς Παναγιώτης Λιδωρίκης (1800 -1860) ἔδρασε κυρίως ὡς γερουσιαστὴς κατὰ τὴ βασιλεία τοῦ Ὄθωνα.
-
Το καριοφίλι που απελευθέρωσε την Λιβαδειά και πήρε μέρος στην μάχη της Πέτρας Β…
Το καριοφίλι που απελευθέρωσε την Λιβαδειά και πήρε μέρος στην μάχη της Πέτρας Βοιωτίας, πουλήθηκε 53.100 €! Ανήκε σε οπλαρχηγό από την ΑΡΤΟΤΙΝΑ
Το καριοφίλι του αγωνιστή Γιάννη Ρούκη, που χρησιμοποιήθηκε στην επιχείρηση απελευθέρωσης της Λιβαδειάς το 1821, αλλά και στη μάχη της Πέτρας Βοιωτίας το 1829, πουλήθηκε σε δημοπρασία στο Ζάππειο έναντι ι 53.100 ευρώ!
Πρόκειται για το περίφημο ασημένιο, πλουμιστό καριοφίλι του οπλαρχηγού Ιωάννη Ρούκη από την Αρτοτίνα Φωκίδας που απέκτησε πατριώτης συλλέκτης και εκτός από την προαναφερθείσα τιμή έχει ιδιαίτερη σημασία η ιστορία του: Μας την αφηγείται η Ελένη Μπίστικα στην «Καθημερινή», καθώς την ξέρει καλά, διότι, όπως γράφει η ίδια, «έπαιξε κι αυτή μεγάλο ρόλο στη ζήτηση για την απόκτησή του…».Μια δημοπρασία, δεν είναι μόνο τέχνη και επένδυση. Έχει και την ιστορία των αντικειμένων της, και σ’ αυτό έγκειται η αξία της! Ας δούμε την ιστορία του ασημένιου καριοφιλιού που έχει μια σημαντική συμμετοχή σε μάχες στην περιοχή μας, στα χέρια ενός αγωνιστή από την Φωκίδα, με συμμετοχή σε πολλές μάχες: «Το καριοφίλι του Ιωάννη Ρούκη» στα χέρια του Ιωάννη Ρούκη από την Αρτοτίνα Φωκίδας διακρίθηκε – γράφει η κ. Μπίστικα- σε πολλές μάχες του Αγώνα, από τις επιχειρήσεις απελευθέρωσης της Λιβαδειάς το 1821 μέχρι τη μάχη της Πέτρας το 1829. Ο Ιωάννης Ρούκης έλαβε τον βαθμό του χιλιάρχου το 1824 και του πεντακοσιάρχου επί Καποδίστρια.Η διακόσμηση είναι δουλεμένη με σαβάτι σε επίχρυσο στικτό βάθος οκταγωνική κάννη με φυτικό διάκοσμο από ένθετο χρυσό στη βάση της και κοντά στο στόμιο. Στη διακόσμηση του καριοφιλιού με την περισσή ομορφιά διακρίνονται τρόπαια, ανθοφόρα αγγεία, πουλιά και δικέφαλος αετός… Από το ασημένιο καριοφίλι διασώζεται όλος ο μηχανισμός του. Ο πυροδοτικός μηχανισμός είναι με πυρόλιθο. Το μόνο που του λείπει είναι ο φυλακτήρας της σκανδάλης! Σε ποιο ματωμένο τιμημένο χώρο στην ώρα μιας μάχης να τον έχασε, πυροβολώντας, ο Ιωάννης Ρούκης από την Αρτοτίνα Φωκίδας, αναρωτιέται η κ. Μπίστικα, που το χαρακτηρίζει ένα από τα πολλά ταπεινά που κέρδισαν τις μάχες του Αγώνα του 1821 και που στολίζουν σπίτια απογόνων των αγωνιστών. Στην μια πλευρά του μηχανισμού του έχει χαραγμένη επιγραφή ΓΙ.ΡΟΥ./1827 και στην άλλη ΓΙΑΝ.ΡΟΥΚ./1827 19 ΟΚΤ. Το μήκος του καριοφιλιού – που ζητήθηκε πολύ κατά την δημοπρασία- είναι 108 εκ.Η δημοπρασία, με θέμα «Νεοελληνική Ζωγραφική – Φιλελληνικά και Ιστορικά Αντικείμενα» έγινε στις 3 Δεκεμβρίου στο Ζάππειο Μέγαρο της Αθήνας, με συρροή συλλεκτών και φιλότεχνων… Πωλήθηκε το 79% των έργων που δημοπρατήθηκαν και με τζίρο να ξεπερνά τις 850.000 ευρώ – όπως μας πληροφορεί ο Οίκος ΒΕΡΓΟΣ, με έτος ίδρυσης 1989: «Η δημοπρασία δείχνει ότι το ενδιαφέρον για την ελληνική ζωγραφική παραμένει αμείωτο παρά το γενικότερο αρνητικό κλίμα. Το ίδιο καλά πήγαν και τα φιλελληνικά και ιστορικά αντικείμενα της δημοπρασίας, για τα οποία φαίνεται ότι διαμορφώνεται ένα πιστό και σταθερό κοινό», δήλωσε ο κ. Πέτρος Βέργος στην εφημερίδα.
Blog
Συνολικές προβολές σελίδας
258.461








