«Η κοιλάδα του Μόρνου δεν πνίγηκε μόνο στα νερά. Πριν από την κατάκλυση, υπέστη μια βαθιά τομή. Η γέφυρα του Κόκκινου γκρεμίστηκε και τα συντρίμμια της μεταφέρθηκαν στο φράγμα. Χώματα, βράχοι και ολόκληρα τμήματα της κοιλάδας αποσπάστηκαν από τη φυσική τους θέση για να αποτελέσουν μέρος του μεγάλου έργου. Έτσι, ο τόπος δεν χάθηκε απλώς κάτω από το νερό· πρώτα θυσιάστηκε για να δημιουργηθεί η ίδια η λίμνη που τον σκέπασε.»