Το είπε και έγινε. Προσευχήθηκε και ο Κύριος τον άκουσε. Ο λόγος για τον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας κ. Θεόκτιστο, ο οποίος από την πρώτη στιγμή που ήρθε στην τοπική μας Εκκλησία, την Εκκλησία της Φωκίδος, ενδιαφέρεται, πολεμά, αγρυπνά, προσεύχεται και δραστηριοποιείται σε όλους τους τομείς για την πνευματική αναγέννηση της Ιεράς Μητροπόλεώς μας. (Κατηχητικά σχολεία, φιλανθρωπίες, επάνδρωση Ι. Μονών, συνάξεις νέων, επισκέψεις σε σχολεία, οικονομική βοήθεια σε άπορες οικογένειες και σε φυλακισμένους, αποστολή τροφίμων σε οικογένειες που ζουν κάτω από το όριο της πτώχειας, πνευματικές ομιλίες σε κληρικούς και λαϊκούς κ.α.). Ένας από αυτούς τους τομείς, που είναι κομβικός για τον σεπτό μας Ποιμενάρχη, είναι να φροντίζει να ανοίξουν και πάλι τα Μοναστήρια μας. Οι φάροι, τα προπύργια της Ορθοδοξίας μας που κράτησαν την πίστη μας ζωντανή ανά τους αιώνες.

Ένα από αυτά τα Μοναστήρια είναι και η Ιερά Μονή Παναγίας Κουτσουριώτισσας στην Αμυγδαλιά Δωρίδας. Το Μοναστήρι έμεινε κλειστό μετά το Πάσχα του 2015. Η τοπική κοινωνία, αλλά και όλος ο κόσμος της Φωκίδος στο άκουσμα ότι το Μοναστήρι στον «Κουτσουρό» έκλεισε, έφερε θλίψη και στεναχώρια.

Ο κόσμος παρακαλούσε τον Επίσκοπο να βρει μια αδελφότητα, για να ανοίξει και πάλι το ιστορικό Μοναστήρι που χρονολογείται γύρω στο 1670.

Ο Επίσκοπός μας, από την πρώτη μέρα που έκλεισε το Μοναστήρι, η καρδιά του έσφιξε, δεν ήταν λίγες οι φορές που με δάκρυα στα μάτια έλεγε στον κόσμο, ότι προσεύχεται στην Παναγία μας και ότι η Παναγία θα βοηθήσει να ανοίξει και πάλι το Μοναστήρι της. Ζώντας ο ίδιος σε Μοναστήρι για ένα χρόνο, στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου Στεμνίτσας, και γνωρίζοντας πολύ καλά τι σημαίνει Μοναστήρι, τι σημαίνει μοναχός, μοναχή, ο Πατέρας μας – Επίσκοπος Φωκίδος, προσευχόταν και αγωνιζόταν για να βρεθεί μια αδελφότητα για να ανοίξει και πάλι το Μοναστήρι.

Δεν θα λησμονήσω να αναφέρω το περιστατικό που έζησα την ημέρα των εγκαινίων του Καθολικού της Ιεράς Μονής Παναγίας Κουτσουριωτίσσης στις 31 Οκτωβρίου 2015, όπου ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης με δάκρυα στα μάτια κατά την ομιλία του είπε τα εξής:

«…Αυτό το Μοναστήρι υπήρξε για πολλά χρόνια λιμάνι καταφυγής για πολλές ευσεβείς ψυχές. Σήμερα αναμένει τη στιγμή που το τάλαντό της θα σημάνει ξανά, η καμπάνα της θα ηχήσει χαρμόσυνα και τα καντήλια της θα ανάψουν από χέρια Μοναχών που θα προστρέξουν να γίνουν οι φύλακες του τόπου…».

Το είπε και έγινε. Το εναπέθεσε στην Υπεραγία Θεοτόκο που προσευχόταν καθημερινά και την παρακαλούσε, γιατί ο ίδιος πονούσε, γιατί ο ίδιος είχε θλίψη, γιατί ο ίδιος έκλαιγε, γιατί ο ίδιος ήθελε να ξαναδεί το Μοναστήρι να ζωντανεύει.

Σήμερα λοιπόν, με τις ενέργειες και τις προσευχές του σεπτού Ποιμενάρχου μας, το καντήλι της Παναγίας της Κουτσουριώτισσας είναι και πάλι αναμμένο. Οι καμπάνες της Μονής ηχούν και πάλι, ακούγονται χαρμόσυνα μέσα στα βουνά πάνω από το χωριό της Αμυγδαλιάς σε ένα υψόμετρο 800 μέτρων. Ο γλυκός ξύλινος ήχος από το τάλαντο ακούγεται και πάλι. Η πόρτα της Ιεράς Μονής είναι ανοιχτή, για να υποδεχτεί κάθε πονεμένο άνθρωπο για ψυχική ανάπαυση και ξεκούραση, για πνευματική τροφή.

Ήδη στο Μοναστήρι από τον Δεκέμβριο του 2015 έχουν εγκατασταθεί τρεις μοναχές, οι οποίες νύχτα μέρα υμνολογούν το Θεό και ξαναζωντάνεψαν το Μοναστήρι της Παναγίας μας, έναν χώρο προσευχής και άσκησης, που προσπαθούν να τον μετατρέψουν σε λιμάνι καταφυγής των πονεμένων, όχι για να σώσουν μόνο την ψυχή τους, αλλά για να θυσιαστούν για τις ψυχές όλων μας.

Η Ιερά Μονή Παναγίας Κουτσουριώτισσας, πλέον είναι ανοιχτή καθημερινά από το πρωί μέχρι και την δύση του ηλίου. Η παρουσία μας εκεί, θα τιμήσει την Παναγία, αλλά και θα ενισχύσει τις μοναχές που καθημερινά αγωνίζονται για την φύλαξη της Ιεράς Μονής.

Για ακόμα μια φορά θερμές ευχαριστίες στον Ποιμενάρχη και Πατέρα μας που αγρυπνά, αγωνίζεται, προσεύχεται, υπέρ των ψυχών ημών και υπέρ του καλού της τοπικής μας Εκκλησίας.

Εύχομαι ταπεινά ο Θεός, να δίνει υγεία και δύναμη στον Πατέρα μας κ. Θεόκτιστο, ο οποίος επιτελεί δύσκολο πνευματικό, κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Ιερά Μονή Παναγίας Κουτσουριώτισσας επικοινωνήστε με το τηλέφωνο της Μονής 22660-22533.

Μικρό Ιστορικό

Σύμφωνα με την παράδοση που συνοδεύει την Παναγία Κουτσουριώτισσα, η επιλογή της τοποθεσίας δεν έγινε τυχαία, αλλά «εκ θαύματος». Όλα ξεκίνησαν την εποχή εκείνη περίπου (1670), όταν ένας μοναχός της Μονής Ταξιαρχών Αιγίου έβλεπε από μακριά ένα φως, πάντα στην ίδια θέση στο απέναντι βουνό. Λίγες μέρες μετά, η Παναγία τον καθοδήγησε μέσω ονείρου κι έτσι εκείνος φτάνοντας στο λόφο, συνάντησε μια σπηλιά και στην είσοδο της ένα δέντρο, όπου στον κούφιο κορμό του βρέθηκε την εικόνα της Παναγίας Κουτσουριώτισσας.

Η παράδοση αυτή εξηγεί και το όνομα της Μονής, Παναγία Κουτσουριώτισσα, που προήλθε από του κούτσουρο (ξύλο) στο οποίο βρέθηκε.

Η Παναγία Κουτσουριώτισσα γιορτάζει στις 23 Αυγούστου τα Εννιάμερα της Παναγίας, στις 2 Φεβρουαρίου την Υπαπαντή του Χριστού και την 2η μέρα του Πάσχα όταν γίνεται η Ανάμνηση του Θαύματος.

Θα βρείτε το μοναστήρι της Παναγίας Κουτσουριώτισσας σε απόσταση 25 χλμ. από την Ερατεινή.

Σε μικρή απόσταση από την Ιερά Μονή μπορεί ο προσκυνητής να επισκεφθεί το όμορφο σπήλαιο, όπου βρέθηκε η εικόνα της Παναγίας. Από το Μοναστήρι προς το σπήλαιο, η πρόσβαση γίνεται με Ι.Χ. αυτοκίνητο μέχρι ενός ορισμένου σημείου και μετά από εκεί χρειάζονται 5 λεπτά οδοιπορίας για να φτάσει στο σπήλαιο με το μικρό εκκλησάκι.