Η φωτογραφία στάλθηκε το 1952 από τον Δημήτρη Μπερτσιά από  την Πετρούπολη στον πατέρα του Κώστα στον Κόκκινο,,στο πίσω μέρος γράφει :

στο πίσω μέρος της φωτογραφίας γράφει,
Αγία Σωτήρος ενθύμιον Μπερτσιάς Γεώργιος 1952

Ενθύμιον φωτογραφίας ,Αγ. Παντελεήμων

Σώματα που δεν μιλούν

Κορμιά δίχως αίμα

Με τον εξάδελφόν μου

Δημήτριον

Έν Κοκκίνω τη 27-7-53 

Καραδήμας Δημήτριος

Κιλκίς τη 15 /4/57.

Εις διλοχίαν νεοσυλλέκτων για ενθύμιον 

Ο δεκανέας Γεώργιος Μπερτσιάς 

ΣΤΟΥ ΚΑΜΑΡΑ ΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ

Αγαπητοί μου συμπατριώτες 

Πριν από το έτος 1904 εις την τοποθεσίαν που βρίσκεται σήμερα ο ιερός ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου υπήρχε ένα μικρό- σε χωρητικότητα – εκκλησάκι που ετελείτο η Θεία λειτουργία και όλα τα ιερά Μυστήρια της ενορίας .Οι ενορίτες έβλεπαν την ανάγκη ενός μεγαλύτερου Ναού ,πως όμως ;Αφού χρήματα δεν υπήρχαν .Τα χρήματα τότε έβγαιναν από στενή μεριά . Ο Δημήτριος Αν Ανάστος (Παλάσκας) Κομματάρχης του Δημοκρατικού κόμματος της εποχής εκείνης και έξυπνος ,εσκεφθηκε να ζητήσει χρήματα από τον τότε υποψήφιο Δήμαρχο του Δήμου με έδρα την Γρανίτσα ( Διακόπι ) Γαρδίκη ,με την υπόσχεση ότι θα έπαιρνε όλους τους ψήφους του χωριού.

Του είπε ” θα μου δώσεις δύο χιλιάδες να κτίσουμε την εκκλησία προκαταβολικά και θα πάρεις τους ψήφους ” και εκείνος εδέχθη και έδωσε τις 2000.

Την εποχη εκείνη όμως ενεφανίσθη νέος κομματάρχης του Λαϊκού κόμματος ο Θεμ. Κοράκης ,ο οποίος απέσπασε ψήφους υπέρ του Δημάρχου του Λαϊκού Κόμματος και έτσι έχασε την εκλογή ο Γαρδίκης .

Ο Παλάσκας κατά την ημέρα των εκλογών κατάλαβε ότι οι χωριανοί του θα τον καταψηφίσουν και αφού εψήφισε – επέστρεψε στο Λούτσοβο – λέγοντας στην γυναίκα του “γριά αν έλθουν και σε ρωτήσουν που είμαι να τους πεις δεν είναι εδώ,πάει στα πρόβατα”.

Όταν η κάλπη άνοιξε και επιβεβαίωσε την αποτυχία του ο Γαρδίκης ,οι του Λαϊκού κόμματος χαρούμενοι τραγουδώντας και πίνοντας όπως εσυνηθίζετο,επέστρεψαν και αυτοί στο χωριό και κατευθύνθηκαν στο σπίτι του Παλάσκα φωνάζοντας “Παλάσκενα που είναι ο Παλάσκας ” για να απαντήσει εκείνη “δεν είναι εδώ ,πάει στα πρόβατα . Αφού επήραν τη προκαθορισμένη απάντηση ,στην αυλή του σπιτιού έπιασαν τον χορό τραγουδώντας ” ο Παλάσκας ο καημένος πληρωμένος και χαΐμένος μέσα τα ρίκια τρυπωμένος”. 

Στη συνέχεια ο Παλάσκας εφώναξε κάποιον Υφαντή από την Γρανίτσα .αρχηγό ομάδας κτιστών ,πρωτομάστορα και του είπε ” θα σου δώσω δύο χιλιάδες να κτίσεις  την εκκλησία όμοια με εκείνη του Αβόρου ,τουλάχιστον κατα το ύψος που είναι οκτώ μέτρα “.

Όλα αυτά μου τα διηγήθηκαν οι μακαρίτες πλέον Θεμιδτοκλής  Κοράκης ,Δημήτρης Χ Στέφος ,Γεώργιος  Ι Καραμπέτσος και πόλλοί χωριανοί μας ……..συνεχίζεται 

1.0 Σπύρος Κολοκυθάς, ( γιός του Μαράκου , οπως γνώριζαν οι παλιότεροι τον πατέρα του ) ,απεβίωσε προχθές και  η κηδεία του έγινε στη Πενταγιού από όπου κατάγεται η γυναίκα του 

2. Η Μαρία του Τσόλη ,ηλικίας περίπου 100 ,που ζούσε στην Ναύπακτο απεβίωσε χθες .

Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους τους .