Φωτογραφία του 1956 ο Θεμιστοκλής Μπερτσιάς  του Κωνσταντίνου.

Το γυμναστήριο του δημοτικού μας σχολείου,  που ήταν πίσω απο την Κοίμηση της Θεοτόκου  και στο βάθος ο σχολικός κήπος .Στο στύλο του ΟΤΕ ο Νίκος Μπερτσιάς του Γεωργίου ,η φωτογραφία είναι του 1971

2006 ο Δημήτρης Αθαν Κοράκης (της Αγγέλως )που είχε μεταναστεύσει απο μικρός στην Αμερική και ο Γιώργος και  η Ευθυμία Μπερτσιά στα Δερβενοχώρια Βοιωτίας 

1972 Σεπτέμβριος ,στην θεση ψηλά  αμπέλια στο κάμπο του χωριού Κόκκινου  ,ο μικρός είναι ο Γιάννης Δ Κοράκης  ( έγγονος του Κώστα Καμάρα ) .

Στο Δάφνο ο Άγιος Κοσμάς προφήτεψε για το ποθούμενο…..

Κάποτε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, έφτασε στο ορεινό χωριό της Φωκίδας «Δάφνος».

Εκεί λοιπόν, μεταξύ των άλλων, όπως μας το έχουν μεταφέρει οι παλαιότεροι, επανέλαβε τη γνωστή προφητεία «Θα έρθει (το Ποθούμενο) όταν έρθουν δύο καλοκαίρια και δύο Πασχαλιές μαζί».



Κάποιος όμως χωρικός που δεν κατάλαβε τι ακριβώς εννοούσε ο Πατροκοσμάς, του ζήτησε περισσότερες εξηγήσεις και τότε ο Άγιος του είπε:

«Θάρθουν δυο χρονιές η μια πίσω από την άλλη που τα ξεροπάλουκα του Μάρτη θα μείνουν στη θέση τους και το γιόμα του φεγγαριού θα κάνει τους παπικούς να γιορτάσουν το Πάσχα αντάμα με το δικό μας. Γράψτε το για να το βάλουν σημάδι τα τρισεγγόνια σας και να ξεύρουν πότε σιμώνουν τούτα που σας λέγω» . 

(χωρίς τίτλο)

Αντιγράφουμε από :  http://krokilion.gr/

Περασμένα Στιγμιότυπα/PastEvents

Από την εφημερίδα ΑΜΦΙΣΣΑ-ΦΩΚΙΣ καλοκαίρι του 1930.

ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ

Φέρεται εις γνώσιν του αξιοτίμου κοινού ότι συμφώνως τω άρθρω 300 του νόμου 1173 η εγκατάστασις προς παραθερισμόν εντός των δημοσίων δασών επιτρέπεται μόνον κατόπιν αδείας της Δασικής Αρχής. Ο παραβάτης αποβάλεται διοικητικώς και τιμωρείται δια προστίμου μέχρι δραχμών 1000 ή κρατήσεως μέχρι ενός μηνός ή και αμφοτέρας τας ποινάς ταύτας, και ιδιαιτέρως κατά τας διατάξεις του άρθρου 219 του αυτού νόμου. Όθεν παρακαλούνται οι επιθυμούντες να δηλώσωσι δι’ αιτήσεώς των προγενεστέρας.

Εκ του Δασαρχείου Αμφίσσης.

 Ο Κροκυλιώτης αυτός όμως δεν πλήρωσε πρόστιμο για τις διακοπές του στο δημόσιο δάσος της Παναγίας γιατί είχε άδεια.

 η λέξη Λούτσοβο μπορεί να ετυμολογηθεί και από την αρχαία ελληνική ως «λούσις σόβου», δηλαδή τόπος όπου λούζεται-εξαγνίζεται ακόμη και ο σόβος (οι σόβοι ή σάτυροι στην αρχαία ελληνική μυθολογία ήταν ακόλουθοι του θεού Διόνυσου και αρκετά συχνά οι τελετές εξαγνισμού στην αρχαιότητα γίνονταν με λούσιμο σε πηγές, ποτάμια ή στη θάλασσα); [

Οι γέφυρες στο Στενό, στο βάθος ο κάμπος του ΛΟΥΤΣΟΒΟΥ