η βρύση του χωριού που βρίσκεται κοντά στο καραούλι είναι ουσιαστικά η μοναδική πηγή πόσιμου νερού ακόμη και σήμερα για το χωριό.Παλιότερα πριν το 1970 που  το χωριό δεν διέθεσε δίκτυο ύδρευσης  η βρύση αυτή καθώς  και η βρύση που ήταν ακριβώς κάτω από τον Άγιο Δημήτριο καθώς και κάποια λιγοστά πηγάδια (όπως του Γιάννη του Ανέστου ) ήσαν οι μοναδικοί τροφοδότες  νερού για όλο το χωριό. Οι κάτοικοι με τα κατάλληλα δοχεία έπρεπε να έρχονται στην βρύση να γεμίζουν τα δοχεία και να κουβαλούν στο σπίτι τους,κοπιαστική δουλειά πράγματι ,την επιφορτιζόντουσαν  πιο πολύ οι γυναίκες του νοικοκυριού .

με ένα παρόμοιο όχημα γινόταν η συγκοινωνία στη δεκαετία του 60 στα ορεινά χωριά της Δωρίδας. Στο Κόκκινο την ευθύνη της συγκοινωνίας την είχαν ο ΣΙΩΚΟΣ και αργότερα ο ΜΠΑΛΑΣΚΟΝΗΣ

Ο κάμπος του ΜΌΡΝΟΥ πριν γίνει η λίμνη φαίνονται έντονα οι αλλοιώσεις από τα έργα κατασκευής του φράγματος

ε ρε χορό ο μπαρμπανίκος (Νίκος Κοράκης) στη Πετρούπολη το 1980

με φόντο την Στόχοβα και τα βουνά του Σεβεδίκου

Η Βρύση του χωριού πριν την σημερινή της μορφή,η βρύση παλαιότερα ήταν μοναδική πηγή που κάτοικοι μπορούσαν να προμηθευτούν πόσιμο νερό.