Δωρικό
Το χωριουδάκι Δωρικό βρίσκεται σε πράσινη πλαγιά λόφου σε υψόμετρο 740 μέτρων, με θέα προς τη λίμνη του Μόρνου. Από το 1836, ανήκε στο Δήμο Αιγιτίου με το όνομα Σεβεδίκος, που είναι σλαβικής προελεύσεως. Αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητη Κοινότητα το 1912 και μετονομάστηκε σε Κοινότητα Δωρικού το 1958.
Κτηνοτροφικό κυρίως χωριό, αλλά αρκετοί κάτοικοί του ασχολούνται και με τα γεωργικά. Είχαν και μερικά ποτιστικά χωράφια κοντά στο Μόρνο, που τώρα τα έχει καλύψει η λίμνη. Παλιότερα κοντά στο Δωρικό υπήρχαν και τρεις νερόμυλοι που εξυπηρετούσαν και κατοίκους γειτονικών χωριών, όμως οι δύο καλύφτηκαν από τα νερά της λίμνης, ο ένας ανήκε στο Γιώργο τον Υφαντή (Σόλας) και ο τρίτος έχει εγκαταλειφθεί
.O μύλος του Σόλα λειτουργούσε με τον μυλαύλακα που τροφοδοτιόταν με νερό από τον δέση που ήταν στην θέση Α Βασίλειος κοντά στο Στενό.
.O μύλος του Σόλα λειτουργούσε με τον μυλαύλακα που τροφοδοτιόταν με νερό από τον δέση που ήταν στην θέση Α Βασίλειος κοντά στο Στενό.
Ενά χιλιόμετρο μακριά από το Στενό, στον Αϊ – Βασίλη του Δωρικού, επισημάνθηκαν τα λείψανα ορθογωνίου «τεμένους». Κατά τη γνώμη των ειδικών, πρόκειται για κεντρικό ιερό, τόπο συγκεντρώσεως των Οφιονέων, Αποδοτών και Βωμιέων Αιτωλών. Σε μια πέτρα υπήρχαν χαραγμένες οι λέξεις: ΔΙΚΑΙΟΠΟΛΙΣ, ΝΙΚΑΤΑΣ, ΜΟΛΥΣΧΡΙΟΣ, ενώ στο χωριό βρέθηκαν και δύο αρχαίοι τάφοι, που χρονολογούνται από τον 3ο π.Χ. αιώνα.
