Οι στίχοι του διάσημου τραγουδιού .ΜΑΡΙΑ Η ΠΕΝΤΑΓΙΩΤΙΣΣΑΣτα Σάλωνα σφάζουν αρνιά…

Οι στίχοι του διάσημου τραγουδιού .
ΜΑΡΙΑ Η ΠΕΝΤΑΓΙΩΤΙΣΣΑ

Στα Σάλωνα σφάζουν αρνιά
και στο Χρυσό Κριάρια,
και στης Μαρίας την ποδιά
σφάζονται παλλικάρια .
*
Γέννημα , θρέμμα Πενταγιών
η ξακουστή Μαρία ,
αρχοντικό περπάτημα
το βλέμμα με λατρεία .
*
Η ομορφιά σου η πολλή ,
των Πενταγιών η γέννα ,
βγήκε από όμορφο χωριό
με του λαού την πένα .
*
Το σπίτι σου σε φρόντιζε ,
δεν σ’ έστελνε χωράφι ,
μον’ γράμματα σε μάθαινε
μη μείνεις και στο ράφι .
*
Ήσουν γυναίκα παινευτή ,
των γυναικών ο λόγος
γιά σένα εσυζήταγαν
στων αλωνιών το σκότος .

Άλκης Μίχος……. Ο Έλληνας θρύλος του βολάν από τον Κονιάκο Δωρίδος …. στην απονομ…

Άλκης Μίχος……. Ο Έλληνας θρύλος του βολάν από τον Κονιάκο Δωρίδος …. στην απονομή του Ράλλυ Ακρόπολις από τον βασιλιά Παύλο το 1957…. O πρώτος Έλληνας διπλός Πρωταθλητής που έγινε αναχωρητής των Βαρδουσίων!!!!!

Κάστρο Καλλίου ( πηγή: Καστρολόγος ) Ερείπια κάστρου σε ύψωμα πάνω από τη λίμνη …

 Κάστρο Καλλίου ( πηγή: Καστρολόγος ) 

Ερείπια κάστρου σε ύψωμα πάνω από τη λίμνη του Μόρνου, στη θέση της ακρόπολης της αρχαίας αιτωλικής πόλης Κάλλιον, που ταυτίζεται με το χωριό Βελούχοβο.
Το αρχαίο Κάλλιον και το Βελούχοβο είναι πλέον κάτω από το νερό της τεχνητής λίμνης. Γλύτωσε μόνο ο λόφος της αρχαίας ακρόπολης η οποία είχε οχυρωθεί και κατά το Μεσαίωνα.

Ιστορία

Το Κάλλιον είναι στην περιοχή Δωρίδος και κατά την Ελληνιστική περίοδο ανήκε στην Αιτωλική Συμπολιτεία. Καταστράφηκε ολοσχερώς στην επιδρομή των Γαλατών το 270 π.Χ. και δεν ξανακτίστηκε ποτέ .
Κατά τη Μεσοβυζαντινή περίοδο, η Δωρίς είχε σχεδόν ερημώσει. Πριν από το 10ο αιώνα στην περιοχή εγκαταστάθηκαν λίγες οικογένειες Σλάβων, γεγονός στο οποίο οφείλεται ή ύπαρξη διάφορων σλαβικών τοπωνυμίων όπως «Βελούχοβο».
Η ακρόπολη οχυρώθηκε ξανά την εποχή της Φραγκοκρατίας, τον 13ο αιώνα. Το Λιδωρίκι και το Κάλλιον υπάγονταν στη βαρωνία των Σαλώνων και το κάστρο εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο σημαντικά της Δυτικής Ελλάδας όντας κοντά στα σύνορα με το Δεσποτάτο της Ηπείρου.
Οι Φράγκοι έδωσαν μεγάλη σημασία στην περιοχή και έχτισαν φράγκικες εκκλησίες, γεφύρια, εργαστήρια κ.λπ. Γενικά η βαρωνία Σαλώνων και πιο ειδικά το φέουδο που είχε έδρα το Κάλλιον οδήγησε την περιοχή σε μια από τις σπάνιες περιόδους ευημερίας που γνώρισε ποτέ. Αυτό πιθανότατα κράτησε μέχρι τα μέσα του 14ου αιώνα.
Το Κάλλιον έπεσε στα χέρια των Τούρκων περί τα 1450. Το κάστρο δεν αξιοποιήθηκε επί Τουρκοκρατίας και ερήμωσε. 

Η φωτογραφία είναι του 1972 τραβηγμένη απο το κάμπο του Κόκκινου και συγκεκριμένα απο την θέση Μαρμαράκι ,στο βάθος διακρίνεται το Κάστρο του Βελουχιού  

AΣΧΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΙΖΩΝΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΡΤΟΤΙΝΑΣ Γ.ΜΑΧΑΙΡΑ Αριστ…

AΣΧΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΙΖΩΝΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΡΤΟΤΙΝΑΣ Γ.ΜΑΧΑΙΡΑ 




Αριστερά με την κόκκινη μπλούζα ο νεκρός Μίμης Μαχαίρας 
και δεξιά ο τραυματίας αδελφός του Γιώργος 
Άσχημα είναι τελικά τα νέα και για τον δεύτερο αδελφό Γιώργο Μαχαίρα, που νοσηλεύεται στο νοσοκομείο του Ρίου, από το αυτοκινητιστικό ατύχημα χθες το πρωί στην Αρτοτίνα.
Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες από το Νοσοκομείο έχει πάθει εγκεφαλικό μέσα στο νοσοκομείο και έχει παραλύσει, ενώ και αν τελικά επιζήσει δύσκολα θα μπορέσει να ξαναμιλήσει.
Το ατύχημα των δύο αδελφών έγινε στις 8:30 περίπου το πρωί της Κυριακής χθες, ενώ επέστρεφαν από το πανηγύρι στο Λιδωρίκι βράδυ Σαββάτου, όπου τα δύο αδέλφια έπαιζαν στην ορχήστρα του συγκροτήματος.
Το αυτοκίνητο που επέβαιναν παρέκλινε της οδού μερικά χιλιόμετρα πριν την Αρτοτίνα και καρφώθηκε σε τοιχίο στην περιοχή Χοχλαστή.
Τα αίτια μέχρι στιγμής δεν έχουν γίνει γνωστά αν ο έλεγχος του τιμονιού χάθηκε λόγω κάποιου καρδιακού προβλήματος του οδηγού ή αν ήταν η κούραση και η νύστα.
Στο μεταξύ με αφορμή το ατύχημα αποκαλύφθηκε για άλλη μία φορά η πλημμελής λειτουργία της κρατικής μηχανής.
Μία ώρα μετά το ατύχημα περνούσε από το σημείο ο Δήμαρχος Γιώργος Καπεντζώνης μαζί με τον Δημοτικό Σύμβουλο Ανδρέα Ευσταθίου κατευθυνόμενοι προς την Γραμμένη Οξιά για να παραστούν στις εκεί εκδηλώσεις.
Αμέσως ο Δήμαρχος επικοινώνησε με Περιφερειακή Υπηρεσία Λαμίας, το Νοσοκομείο Άμφισσας και την Πολιτική Υπηρεσία ζητώντας ελικόπτερο για την μεταφορά των δύο αδελφών και την πυροσβεστική να στείλει όχημα να τους απεγκλωβίσει αφού ακόμα ήταν εγκλωβισμένοι μέσα στο αυτοκίνητο.
Το όχημα της πυροσβεστικής από το Λιδωρίκι έφτασε σχετικά γρήγορά και κατόρθωσαν οι πυροσβέστες κόβοντας της λαμαρίνες να απεγκλωβίσουν τα δύο αδέλφια, με τον έναν νεκρό και τον άλλο βαριά τραυματισμένο.
Δυστυχώς ελικόπτερο δεν έφτασε ποτέ στο τόπο του δυστυχήματος παρά τις συνεχείς οχλήσεις του Δημάρχου, παρά μόνο ασθενοφόρο που μετέφερε τον τραυματία Γιώργο Μαχαίρα στο Νοσοκομείο Άμφισσας και στη συνέχεια στο νοσοκομείο του Ρίου όπου και νοσηλεύεται.
Ο Δήμαρχος διέκοψε την πορεία του προς την Γραμμένη Οξιά και επέστρεψε στο Λιδωρίκι για να συντονίσει την όλη διαδικασία της μεταφοράς τόσο του τραυματία όσο και του νεκρού προς το νοσοκομείο του Ρίου όπου θα γίνει και η σχετική νεκροψία για τα αίτια του θανάτου.
Η κηδεία του άτυχου Μίμη Μαχαίρα θα γίνει σήμερα Δευτέρα και ώρα 15:30 στην Αρτοτίνα. 
Ο Μίμης ήταν 55 ετών και ο αδελφός του Γιώργος είναι 60. 
 “DORIDA news”

Τα ελληνικά μονοπάτια αποκτούν για πρώτη φορά κανόνες Πηγή: http://www.kathimeri…


Τα ελληνικά μονοπάτια αποκτούν για πρώτη φορά κανόνες 


Λένε πως, αν δεν περπατήσεις έναν τόπο, δεν μπορείς να τον νιώσεις. Η ελληνική ύπαιθρος, από την Ηπειρο και τη Θράκη μέχρι το μικρότερο νησί του Αιγαίου, είναι γεμάτη μονοπάτια που προσφέρουν μοναδική εμπειρία σε όσους αποφασίσουν να τα ακολουθήσουν. Ο πεζοπορικός τουρισμός είναι ανερχόμενος και στη χώρα μας – με μεγάλη καθυστέρηση, βέβαια, και συνήθως χάρη στις μεμονωμένες προσπάθειες ιδιωτών – και το υπουργείο Περιβάλλοντος κάνει μια πρώτη προσπάθεια να οργανώσει, από τεχνικής άποψης, το δίκτυο των μονοπατιών. Η ρύθμιση, που έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση, έχει γίνει αντικείμενο έντονης συζήτησης στον χώρο των πεζοπόρων και των επαγγελματιών του τουρισμού.

Το σχέδιο της υπουργικής απόφασης, την οποία θα υπογράψει ο αναπλ. υπουργός Περιβάλλοντος Γιάννης Τσιρώνης, έχει αναρτηθεί από τις 22 Ιουλίου και για ένα μήνα στον ιστότοπο της ανοιχτής διακυβέρνησης (OpenGov.gr), προκειμένου οι ενδιαφερόμενοι να καταθέσουν τις απόψεις τους. Οι συμμετέχοντες είναι μάλλον λιγοστοί, ενδεχομένως και λόγω θέρους, ωστόσο οι απόψεις τους υποδεικνύουν τα βασικά προβλήματα στη διαχείριση των μονοπατιών στη χώρα μας.

Ο Χρήστος Λάμπρου, οδηγός βουνού εδώ και 30 χρόνια με βάση την Ηπειρο, ήταν ένας από εκείνους που κατέθεσαν την άποψή τους. «Το πρόβλημα είναι διαχρονικό. Πολλοί δήμοι δεν ενδιαφέρονται να συντηρήσουν τα μονοπάτια, αλλά να κάνουν έργα που τα ονομάζουν “αναπτυξιακά”, που να κοστίσουν αρκετά ώστε να μπορούν κατόπιν να ισχυριστούν ότι έφεραν χρήματα στον δήμο τους», λέει στην «Κ». «Παραδείγματα υπάρχουν πολλά. Εχουμε δει απαράδεκτες παρεμβάσεις σε μονοπάτια: να γίνονται εκτεταμένες πλακοστρώσεις, οι οποίες δεν βολεύουν αλλά κουράζουν τους περιπατητές, να αποκαθίστανται ζημιές με τσιμέντα, να χρησιμοποιούνται ακατάλληλα υλικά. Στο μονοπάτι των Καλαρρυτών, στα Τζουμέρκα, για απόσταση 1.600 μέτρων είχε γίνει μελέτη 400.000 ευρώ, όταν με 2.000 ευρώ θα μπορούσε να έχει συντηρηθεί επαρκώς. Κατά τη γνώμη μου, είναι πολύ βασικό κατ’ αρχάς να διατηρήσουμε αναλλοίωτα όσα μονοπάτια υπάρχουν, να τα συντηρήσουμε χρησιμοποιώντας τις τεχνικές με τις οποίες φτιάχτηκαν και να μη χρησιμοποιήσουμε πουθενά μηχανοκίνητα μέσα».

Η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, που έχει μεγάλη εμπειρία μέσα από το πρόγραμμα «Μονοπάτια Πολιτισμού», εκφράζει και αυτή ορισμένες ενστάσεις. Οπως αναφέρει στη διαβούλευση, η χάραξη νέων μονοπατιών θα πρέπει να εξεταστεί μετά την ολοκλήρωση της καταγραφής των υφισταμένων, για να διαπιστωθεί αν πράγματι υπάρχει ανάγκη. Και ζητάει να μην προκύψει μέσω της ρύθμισης «μια αυστηρά γραφειοκρατική δομή που θα αποθαρρύνει την κοινωνία των πολιτών από το να ασχοληθεί με τα μονοπάτια και να τα εντάξει στην καθημερινή της δραστηριότητα».

Η ρύθμιση του υπουργείου Περιβάλλοντος ασχολείται με τρία βασικά θέματα: τον ορισμό των μονοπατιών και την κατηγοριοποίησή τους, τη σήμανση και τον τρόπο πραγματοποίησης έργων. Η κατηγοριοποίηση που προτείνει είναι αρκετά σύνθετη: μεγάλων και μικρών διαδρομών, ευρωπαϊκά ή εθνικά, μονοπάτια αναψυχής, εκπαιδευτικά, αθλητικά, διαβίωσης, προσβάσιμα με ΑμεΑ, πρωτεύοντα ή δευτερεύοντα, εύκολα, μέτρια ή δύσκολα.

Παλια μονοπατια στο Κουπάκι που ξανανοικτηκαν και ειναι στη διαθεση περιπατητών


Χωροθέτηση


Οπως ορίζει, η χωροθέτηση ενός μονοπατιού πρέπει να εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχέδιο διαχείρισης του χώρου (λ.χ. σε ειδική μελέτη για το συνολικό δίκτυο μονοπατιών μιας περιοχής) και να μην είναι αποσπασματική. Πάντως, δεν περιορίζει σαφώς τη χάραξη νέων μονοπατιών: «Πρέπει να προηγείται η αξιοποίηση των υπαρχόντων μονοπατιών, των διαπιστωμένων τάσεων του κοινού να πορεύεται στον χώρο και να αποφεύγονται οι πολλές νέες χαράξεις», αναφέρει. Οσο για τα νέα μονοπάτια, «η χάραξη πρέπει να στηρίζεται σε μελέτη διάνοιξης μονοπατιών, η οποία θα εκπονείται από ειδικό επιστήμονα».

Για την καταγραφή των μονοπατιών της χώρας υπεύθυνη είναι η κάθε αποκεντρωμένη διοίκηση και αρμόδια η διεύθυνση Δασών του κάθε νομού. Ορίζεται, μάλιστα, ότι η καταγραφή πρέπει να ολοκληρωθεί σε ένα έτος, προθεσμία εξωπραγματική σύμφωνα με όσους δραστηριοποιούνται στον χώρο του περιπατητικού αθλητισμού ή τουρισμού, ενώ οι διευθύνσεις Δασών πρέπει κάθε δεύτερη άνοιξη να ελέγχουν την κατάστασή τους. Τέλος, για την κατασκευή και συντήρηση ορειβατικών-πεζοπορικών μονοπατιών υπεύθυνοι είναι οι ΟΤΑ, οι φορείς διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών, η ΕΟΟΑ, τα κατά τόπους σωματεία και ο ΕΟΤ.

Χρόνια πολλά πατριώτες 23 Αυγούστου σήμερα και γιόρταζε το εξωκκλήσι μας η Αγία …

Χρόνια πολλά πατριώτες 

23 Αυγούστου σήμερα και γιόρταζε το εξωκκλήσι μας η Αγία Μονή που εδώ και 40 χρόνια είναι θαμμένη στα νερά της τεχνιτής λίμνης του Μόρνου .  Η Αγία Μονή ήταν αφιερωμένη στη Παναγία. Από τα ερείπια που υπήρχαν αλλά και από διάφορες ιστορικές πηγές πιθανολογείται οτι προϋπήρξε μεγάλο μοναστήρι στα βυζαντινά χρόνια και  στα χρόνια της ενετικής κατοχής μετατράπει σε καθολικό. Η θέση που ήταν κτισμένη ήταν κομβική , οριοθετούσε το δυτικό άκρο της εύφορης κοιλάδας του Μόρνου και του Κόκκινου και ταυτόχρονα ήλεγχε την είσοδο , από πλευράς Ναυπάκτου , στο κάμπο το άλλο σημείο στην ανατολική πλευρά ήταν το Στενό . 

Στο σημείο που ήταν κτισμένη ,στο μικρό λόφο που ήταν δεξιά του ποταμιού και περνούσε και ο αμαξιτός δρόμος προς Ναύπακτο , η κοίτη του ποταμιού γινότανε πολύ στενή . Μαρτυρίες των παππούδων μας ανάφεραν οτι στην εποχή των δικών τους παππούδων ήταν τόσο στενή που μπορούσαν πηδώντας να βρίσκονται στην απέναντι όχθη .  Με την πάροδο του χρόνου τα νερά κατέστρεψαν τα γόνιμα χωράφια που υπήρχαν και στις  δυο όχθες και μεγάλωσε αρκετά την κοίτη .
Το πανηγύρι αποτελούσε την αφορμή να μαζευτούν οι κάτοικοι όχι μόνο του Κόκκινου αλλά και των γειτονικών χωριών ( Αγλαβιστα , Άβορος, Σεβεδίκο, Βελούχι, Γρανίτσα, Κλίμα, Πενταγιοί, Λιδωρίκι )  για να προσκυνήσουν αλλά και να διεσκεδάσουν . Με τα μουλάρια η τα άλογα τους  έφθαναν πρωί πρωί συν γυναιξί και τέκνοις αλλά και με κοφίνια γεμάτα πεντανόστιμα φαγητά , έπιαναν τις θέσεις τους που κατείχαν ΅κληρονομικώ δικαίω΅ στα γύρω της εκκλησίας πλατάνια και βελανιδιές , παρακολουθούσαν με ευλάβεια την θεία  λειτουργία και με το σχόλασμα της εκκλησίας βιαζόντουσαν να αρχίσουν το γλέντι.  Η ορχήστρα με τους τοπικούς οργανοπαίχτες ενίσχυε την γιορτινή διάθεση και ανέβαζε το κέφι των πανηγυριστών στα ύψη !!
Προβατίνα ψητή , κοντοσούβλι, κοκορέτσι και  κρύα μπύρα προσφερόταν άφθονα και απο τα δυο μαγαζιά που είχαν μεταφερθεί από το χωριό ,ειδικά για το πανηγύρι , του Καραμπετσου  του Γιάννη και του Καραγιάννη του Θύμιου. 
Μάλιστα ειδικά για το πανηγύρι είχαν έλθει και πολλοί μετανάστες κυρίως απο την Αθήνα ( ο σύλλογος των εν Αθήναις Κοκκινιωτών πολλές φορές έβαζε και πούλμαν )  αλλά και από Αμερική και Καναδά. Και για τον νεαρόκοσμο το πανηγύρι ήταν μεγάλο γεγονός και ένα επιπρόσθετο λόγο , είχε την δυνατότητα ( αν και τα χρήματα εκείνα τα χρόνια ήταν δυσεύρετα) να αγοράσει απο το υπαίθριο πάγκο απο σουγιάδες ,σφεντόνες, σφυρίχτρες ,καθρεφτάκια μέχρι αυτοκινητάκια ). Το γλέντι κρατούσε μέχρι αργά το απόγευμα όταν η κάθε οικογένεια έπαιρνε  το δρόμο της επιστροφής στην δύσκολη καθημερινότητα ….