Η φωτογραφία φέρει την ένδειξη “Μόρνος 1962”. Εικονίζονται οι σπουδαίοι νεοελληνιστές Γ. Π. Σαββίδης και Ζ. Λορεντζάτος (με τη σύζυγό του). Τη φωτογραφία τράβηξε η Λένα Σαββίδη.
(Παρακαλώ βοηθήστε να εντοπίσουμε την τοποθεσία)

Κόκκινος-Λούτσοβος Δωρίδας Ν. Φωκίδας
Λούτσοβος, παλιά ονομασία του χωριού ΚΟΚΚΙΝΟΣ, που βρίσκεται σε προνομιακή θέση, έχοντας την λίμνη ΜΟΡΝΟΥ πραγματικά στα πόδια του. Ουσιαστικά τα πόδια του χωριού η εύφορος κοιλάδα του Μόρνου, σκεπάστηκε από τα νερά της τεχνητής λίμνης και ανάγκασε τους κατοίκους να φύγουν και να εγκατασταθούν σε άλλα μέρη κυρίως στην ΑΘΗΝΑ.
Θαμμένα λουτσοβιώτικα τοπία στη λίμνη Μόρνου . Η φωτογραφία είναι του 1972, τραβηγμένη από το σπίτι του Γιωργου Μπερτσιά στη θέση Μαρμαράκι. Διακρίνεται το σπιτι του Μήτσου Ανάστου-Τσιριμώκου, στη θέση Τραγατσούλα και στο βάθος η Αβοροράχη, σε πρώτο πλάνο τα ψηλά αμπέλια όπου βρισκόταν η αγροικία του Δημήτρη Κοράκη- Καμάρα . Σήμερα όλη η περιοχή έχει σκεπαστεί σπο τα νερά της λίμνης του Μόρνου.
Οι νεόνυμφοι είναι ο Σπύρος Μπερτσιάς του Κωνσταντίνου και της Μαρίας ( καταγόμενη από την Πενταγιού) και η Αικατερίνη Καραδήμα του Γεωργίου και της Ευθυμίας (καταγόμενη από τον Άβορο).
Ένας ακόμη συγχωριανός μας αποχαιρέτισε….
Ο Βασίλης Καραμπέτσος, απεβίωσε και η εξόδιος ακολουθία έγινε στο χωριό την Τετάρτη 2 Ιουνίου .
Τα τελευταία 40 χρόνια έμεινε με την οικογένεια του στην Πετρούπολη. Κατέβηκαν στην Αθήνα λόγω της λίμνης. Είχαν το σπιτι τους δίπλα στην ανατολική όχθη του ποταμού Κόκκινου στα Κλιμακιώτικα μεταξύ του Γκέκα το χάνι και τα Χάνια του Καραπιστόλη .

Ο Δημήτρης Αρμάος, γιός του Κροκυλιώτη Πτολεμαίου Αρμάου και της Χρυσαφούλας (το γένος Αναστ. Ξηρού), γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1959 στην Άμφισσα, όπου και έζησε τα παιδικά του χρόνια. Σπούδασε Φιλολογία στη Φιλοσοφική σχολή του Ε.Κ.Π.Α και έγινε διδάκτορας στη Νεοελληνική Λογοτεχνία. Κυρίως, όμως, ήταν ποιητής, άνθρωπος των Γραμμάτων και του Πνεύματος. Σ’ αυτό το χώρο αφιέρωσε τη ζωή του.
Έγραψε ποιήματα που άλλα έχουν εκδοθεί, άλλα βρίσκονται σε συλλογές ή σε περιοδικά και άλλα είναι ανέκδοτα. Έγραψε, επίσης και δημοσίευσε άρθρα, μελέτες, κριτικές ενώ έχει μεταφράσει και ξένη λογοτεχνία. Αν και για 20 χρόνια υπηρέτησε στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, όπου διακρίθηκε ως άριστος εκπαιδευτικός και αγαπημένος “δάσκαλος” των μαθητών του, εκεί που ένιωθε ότι ανήκε ήταν ο χώρος των βιβλίων. Σ’ αυτόν το χώρο ξεχώρισε ως Επιμελητής εκδόσεων, από τους καλύτερους που διέθετε η χώρα.
Έχει δημοσιεύσει τα Ποιήματα Ι και ΙΙ (1979 και 1984), καθώς και ανάτυπα ποιητικών εργασιών (Μητρόπολη, 1989· Ηθογραφία, 1997·Μυθολόγημα, 2000· Ανάστημα Ορθίου & Καλένδες, 2001), έργα για τη διδασκαλία και τη διδακτική της λογοτεχνίας, μεταφράσεις (Ο Μπωντλαίρ, τα Άνθη του Κακού και το Ύψος του E. Auerbach, 1984· Χρόνος και Ιστορία του G. Agamben, 2003· Η Επιστολή στον Cangrande του Dante, 2004). Τελευταία κυκλοφόρησε κι ένας συγκεντρωτικός τόμος των ποιημάτων του από τις εκδόσεις Ύψιλον με τον τίτλο «Βίαιες εντυπώσεις των ετών 1975-2007».
Ο Δημήτρης Αρμάος έφυγε απ’ τη ζωή στις 31 Μάη 2015. Αδελφός της φιλολόγου Ελένης Αρμάου και σύζηγος της επίσης φιλολόγου Ζωής Μπέλλα, με την οποία απέκτησαν μαζί δυο γιούς, τον Κωνσταντίνο και τον Πτολεμαίο.
