Published on May 8th, 2017 | by Kynoclub0Ο τελευταίος έλληνας κουδουνάς από τα Σ…
Published on May 8th, 2017 | by Kynoclub
0
Ο τελευταίος έλληνας κουδουνάς από τα Σάλωνα,το κούρδισμα και ο ήχος των κουδουνιών που τον μαγεύει!
«Ηθελα απλώς να βγάλω ένα χαρτζιλίκι, αλλά αυτή η δουλειά αποδείχτηκε έργο ζωής. Το κουδούνι δεν είναι μόνο ένα εργαλείο. Είναι ένας ξεχωριστός κώδικας επικοινωνίας. Διακρίνω τους ήχους του όπως τις ανθρώπινες φωνές. Για μένα είναι η ζωή μου. Γι΄ αυτό και λυπάμαι πολύ που αυτή η τέχνη σβήνει για πάντα».
O Χρήστος Παπαδήμας από την Αμφισσα είναι ο τελευταίος έλληνας κουδουνάς. Στα 34 χρόνια του σήμερα, βλέπει την τέχνη στην οποία μυήθηκε πριν από είκοσι χρόνια να χάνεται οριστικά. Η χειροποίητη κουδουνοποιία έχει παράδοση αιώνων στα Σάλωνα. Τα παλιά χρόνια υπήρχαν στην πόλη πολλά κουδουνάδικα με δεκάδες τεχνίτες.
«Εδώ και 13 χρόνια έχω μείνει ο μοναδικός κουδουνάς. Οι υπόλοιποι έχουν φύγει από τη ζωή ή έχουν πια βγει στη σύνταξη», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Παπαδήμας. Ηταν μαθητής γυμνασίου ακόμα όταν συνάντησε «τη μελωδία της ευτυχίας», όπως λέει, στον ήχο των κουδουνιών. «Δίπλα στο σπίτι μας δούλευε ένας μάστορας. Μια μέρα μου είπε: “Ελα να με βοηθάς και να κερδίζεις κι ένα χαρτζιλίκι”. Ετσι ξεκίνησα να δουλεύω τα καλοκαίρια και τον χειμώνα που άρχισε το σχολείο συνέχισα παράλληλα με τα μαθήματα». Ανοίγει το εργαστήριό του κάθε πρωί στις 6 και δουλεύει μέχρι αργά το μεσημέρι. Μοναδικός του εξοπλισμός είναι ένα καμίνι, τρία αμόνια κι ένα ηλεκτρικό ψαλίδι. «Μ΄ αυτά φτιάχνουμε δύο ειδών κουδούνια: τα στρογγυλά που τα βάζουμε στα αρνιά και τα πλακέ που τα λέμε τσοκάνια και μπαίνουν στα κατσίκια. Βγαίνουν σε 13 μεγέθη, 5 επί 10 το μικρότερο και 40 επί 30 το μεγαλύτερο».
Τα μυστικά του ήχου
Για να φτιαχτεί ένα κουδούνι χρειάζονται 3-4 ώρες. Η κατασκευή του δεν είναι εύκολη υπόθεση. «Παίρνουμε ένα φύλλο λαμαρίνας, το κόβουμε στις διαστάσεις που θέλουμε και το βάζουμε στο καμίνι. Αφού γίνει κατακόκκινο το χτυπάμε, το ξαναβάζουμε στη φωτιά, μετά το αφήνουμε να κρυώσει κι ύστερα πάλι μέσα στο καμίνι. Μέχρι να πάρει το τελικό του σχήμα μπαίνει στη φωτιά 10-12 φορές. Στο τέλος το περνάμε με χαλκοπότισμα, ένα ειδικό γυαλιστικό».
Το μυστικό για να αποκτήσει το κουδούνι τον κατάλληλο ήχο είναι… οι σφαίρες. «Ρίχνουμε μέσα στο κουδούνι κάλυκες. Ετσι πιάνει πιο καλή φωνή. Θέλει, όμως, μεγάλη τέχνη. Οταν έρχεται ο βοσκός και μου λέει “θέλω 50 τσοκάνια να χτυπάνε με μία φωνή”, εγώ πρέπει να πετύχω τον ίδιο ήχο σε όλα». Πώς το καταφέρνει; «Χτυπάς, ξαναχτυπάς, το παλεύεις μέχρι να το πετύχεις. Δουλεύω είκοσι χρόνια κι ακόμη μαθαίνω».
Φωτογραφία του 1972 στη θέση τσαμπάδες (από το 1978 έχει σκεπαστεί από τα νερά τ…
Τρύγος στα παλιάμπελα το 1976. ΣΤα παλιάμπελα είχαν όλοι οι κάτοικοι του χωριού …
Τρύγος στα παλιάμπελα το 1976. ΣΤα παλιάμπελα είχαν όλοι οι κάτοικοι του χωριού τα αμπέλια τους .
ΣΤΗ ΔΩΡΙΔΑ Ο ΤΖΑΝΑΚΟΠΟΥΠΟΥΛΟΣ Σαββατοκύριακο στη Δωρίδα με φίλους ο Υπουργός Επι…
ΣΤΗ ΔΩΡΙΔΑ Ο ΤΖΑΝΑΚΟΠΟΥΠΟΥΛΟΣ
Σαββατοκύριακο στη Δωρίδα με φίλους ο Υπουργός Επικρατείας Δ.Τζανακόπουλος

Στα πάτρια εδάφη, στη Δωρίδα, βρέθηκε με την παρέα του ο Υπουργός Επικρατείας και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος το Σαββατοκύριακο ξεφεύγοντας λίγο από την καθημερινότητα.
Ο Τζανακόπουλος έχει καταγωγή από την πλευρά της μητέρας του, από την Δωρίδα και συγκεκριμένα από την Στύλια. Είναι εγγονός του αείμνηστου Δημητρίου Π. Γκαβέρα, γιός της
Πηνελόπης Γκαβέρα.
Στα παιδικά και εφηβικά του χρόνια επισκεπτόταν συχνά τη Δωρίδα και ιδιαίτερα το Μοναστηράκι όπου περνούσε τις καλοκαιρινές διακοπές του.
Εδώ είχε αποκτήσει αρκετούς φίλους που διατηρεί ακόμα και όπως δήλωσε τον συγκινούν οι αναμνήσεις αυτές γεμάτες κολύμπι, ψάρεμα, παιχνίδια μπάσκετ και εφηβικά πάρτι.
Δυστυχώς όμως από τότε οι διάφορες υποχρεώσεις δεν του επέτρεπαν να βρεθεί σε αγαπημένα μέρη όπως είπε και είχε μια απουσία 14 χρόνων.
Όπως ήταν φυσικό δεν παρέλειψε να γευματίσει με την παρέα του στην γνωστή ψαροταβέρνα του Ηλιόπουλου στο Μοναστηράκι, όπου με τα παιδιά Άρη και Νίκο του Ηλιόπουλου θυμήθηκαν όμορφες στιγμές από τα καλοκαίρια τους με παιχνίδια μπάσκετ και κολύμπι στις ωραίες παραλίες της Δωρικής Ριβιέρας.
Εδώ τον συνάντησε και ο Πρόεδρος του Ευπαλίου Κώστας Τσιούστας, βρίσκοντας την ευκαιρία να του πει για το μεγάλο πρόβλημα των αντισταθμιστικών του Μόρνου που είναι και το σοβαρότερο για τον Δήμο.
Ο Τζανακόπουλος είπε ότι γνωρίζει το θέμα καλά από ενημέρωση που είχε από τον Δήμαρχο Γιώργο Καπεντζώνη σε τελευταία τους συνάντηση.
Η υπόσχεση που έδωσε σε όλους τους φίλους του, όταν του δοθεί η ευκαιρία μέσα στο καλοκαίρι να επισκεφθεί ξανά την όμορφη Δωρική Ριβιέρα.
doridanews
Αποχαιρετισμός αναχωρησάντων Β. Α. Καλμαντής Ένας ακόμη χωριανός μας έφυγε από α…
Αποχαιρετισμός αναχωρησάντωνΕχθές το βράδυ απεβίωσε ο αγαπημένος μας συγγενής Κα…
Εχθές το βράδυ απεβίωσε ο αγαπημένος μας συγγενής Καλμαντης Βασίλειος . Η εξόδιος ακολουθία και η ταφή θα γίνει στον κοιμητήριο τού Αγίου Δημητρίου στο Μπραχάμι στην Αθήνα στις 6/5/2017 και ώρα. 12:00
Χάρτες του Βρετανικού Στρατού (1944) όπου φαίνεται η ευρύτερη περιοχή που σήμερα…
πηγη pentagiou.gr/ Πενταγιοί:Το θρυλικό χωριό της Μαρίας της Πενταγιώτισσας! Pos…
πηγη pentagiou.gr/ Πενταγιοί:Το θρυλικό χωριό της
Μαρίας της Πενταγιώτισσας!

Το χωριό που συνδέεται με το θρύλο της Μαρίας της Πενταγιώτισσας,
ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα.
τους πέντε δρόμους που
κατά το μελετητή
(πέντε γιους) Καμπεραίους
«Η Δωρίδα στην Τουρκοκρατία»,
κατά τους διωγμούς
των Ευστρατίου,
χριστιανικών τους
ανακυρήχθηκαν
αργότερα κατά παραφοράν
διάστημα 30 ετών και το
Αποχαιρετισμός αναχωρησάντων Ο αγαπητός μας Λάκης , ο δάσκαλος , ο Θεμιστοκλής Κ…
Απόσπασμα από το εγκόλπιο , των απανταχού Κοκκινιωτών Δωρίδος ,( συγγραφέας ο δάσκαλος Θεμιστοκλής Κοράκης, έκδοση 1990 ).
Είναι και αυτές μια από τις όμορφες τοποθεσίες και ωραίο κόσμημα του χωριού . Στο μέσον αυτών βρίσκεται σαν διαμαντόπετρα το ευλαβικό πανοραμικό εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Στις 6 Αυγούστου που γιορτάζει το εκκλησάκι οι κάτοικοι του χωριού καθώς και άλλοι προσκυνητές από τα γειτονικά χωριά συγκεντρώνονται στο χώρο αυτόν για να εορτάσουν την Μεταμόρφωση του Σωτήρος , να κουβεντιάσουν για διάφορα ευκαιριακά θέματα και το σπουδαιότερον να απολαύσουν τον δροσερό και παχυλό ίσκιο , μέσα στην Αυγουστιάτικη ζέστη του καλοκαιριού .
Οι καστανιές αυτές παλαιότερα αποτελούσαν για το χωριό βασικούς πόρους διατροφής αλλά και εισόδημα με το οποίο κατα ένα μέρος ζούσαν οι κάτοικοι του χωριού.
Τα κάστανα αυτά τα οποία μάζευαν ήταν ένα μέρος της τροφής των , αλλά ήταν και προϊόν εμπορίου με ανταλλαγή με αλλά προϊόντα .Χαρακτηριστικόν είναι ότι μερικοί από τους κατοίκους τότε , με ζώα μετέφεραν στην Άμφισσα τα κάστανα και έπαιρναν ελιές . Ένα κιλό κάστανα – ένα κιλό ελιές έτοιμες προς βρώσην.











