Κόκκινος-Λούτσοβος Δωρίδας Ν. Φωκίδας

Λούτσοβος, παλιά ονομασία του χωριού ΚΟΚΚΙΝΟΣ, που βρίσκεται σε προνομιακή θέση, έχοντας την λίμνη ΜΟΡΝΟΥ πραγματικά στα πόδια του. Ουσιαστικά τα πόδια του χωριού η εύφορος κοιλάδα του Μόρνου, σκεπάστηκε από τα νερά της τεχνητής λίμνης και ανάγκασε τους κατοίκους να φύγουν και να εγκατασταθούν σε άλλα μέρη κυρίως στην ΑΘΗΝΑ.

Ανδρέας Καραμπέτσος, ΜΕ ΚΑΤΑΓΩΓΉ ΑΠΌ ΤΟΝ ΚΟΚΚΙΝΟ

 αντιγραφή από το blog του αείμνηστου ΚΩΣΤΑ ΚΑΨΑΛΗ     ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ……. Αυτό αδέρφια , είναι το καλλιτεχνικό εργαστήρι του Ανδρέα Καραμπέτσου , στολίδι γιά τον …Αντώνη μα και γιά…

 αντιγραφή από το blog του αείμνηστου ΚΩΣΤΑ ΚΑΨΑΛΗ

 

 

ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ…….

Αυτό αδέρφια , είναι το καλλιτεχνικό εργαστήρι του Ανδρέα Καραμπέτσου , στολίδι γιά τον …Αντώνη μα και γιά το …Λιδορίκι….

Το ωραίο μαγαζί και στο βάθος η παλιά μας βρύση , ο Αντώνης ….

Ο δημιουργός επί το…έργον , η φωτογραφία αδέρφια βγήκε εν αγνοία του Ανδρέα , του ζητάμε …συγγνώμη…

Χειροποίητα κοσμήματα , απ’ τα χέρια του καλλιτέχνη….υπέροχα….

Μιά ακόμα γωνιά του εργαστηριού , όπου και να κοιτάξεις γοητεύεσαι….

Εκπληκτικής ομορφιάς και τέχνης , δημιουργία…αριστούργημα….

Συλλεκτικά μαχαίρια , και τόσα άλλα έργα τέχνης , δια χειρός..Ανδρέα …φυσικά .

Οι πρώτες…ύλες του δημιουργού , καμαρώστε τις πιό πάνω…κομψοτεχνήματα….

Μπαίνοντας στο Λιδορίκι , αγαπημένοι μας φίλοι , εκεί πλάι στην πανέμορφη πέτρινη παλιά βρύση του Αντώνη , και τον ..γεροπλάτανο , που ποιός ξέρει πόσα χρόνια φυλάει…καραούλι , εκεί λοιπόν στο παλιό στέκι του…Λούη , που όσοι τόζησαν στις παλιές του δόξες το..νοσταλγούν , στη δεξιά πλευρά , περιμένει τους επισκέπτες του χωριού μας μιά
πολύ..ευχάριστη έκπληξη ….
Ένα ..σεμνό μαγαζί , χωρίς..φρου-φρου κι’ αρώματα , με ένα ακόμα πιό…σεμνό ιδιοκτήτη , τον Ανδρέα Κραμπέτσο , ένα σαρανταοχτάρη…έφηβο ( πως περάσανε τα…χρόνια.. ) , που με το μεράκι και το ταλέντο του , φτιάχνει αριστουργήματα , δίνοντας , σ’ άψυχα και…άχρηστα η άνευ..αξίας γιά πολλούς , υλικά μορφή , πνοή ..ζωή….
Ρίζες δέντρων , ξεβρασμένες σε κάποια..όχθη του Μόρνου και της λίμνης , κομμάτια δεντροκορμών , κλωνάρια απλά , που δεν τους δίνεις καμμιά σημασία , στα χαρισματικά χέρια του Ανδρέα , παίρνουν…ζωή , αποκτούν φυσιογνωμία..προσωπικότητα , αλλά και ..κομμάτια μέταλλου , ατσαλιού , μεταμορφώνονται σε..εκπληκτικής ομορφιάς χειροποίητα μαχαίρια , όοοχι αδέρφια , δεν είναι…μαχαιροβγάλτης ο Ανδρέας .. είναι όμως ένας καλλιτέχνης…μαχαιρο..φτιάχτης , και τι δεν φτιάχνει , κοσμήματα , διάφορα..αξεσουάρ , πρωτότυπα..φωτιστικά και…γκλίτσες , ναι ..αγκλίτσες , όπως τις λέμε στα…Λιδορικιώτικα .
Γεννημένος καλλιτέχνης ο φίλος Ανδρέας , έχει το χάρισμα να μπορεί να δίνει …ζωή κι’ ομορφιά σ’ άψυχα , ασήμαντα υλικά , αυτοδίδακτος , με το..σαράκι της καλλιτεχνικής δημιουργίας , ασχολείται πάνω από 15 χρόνια με το σκάλισμα του ξύλου , την…ξυλοσύνθεση και κάνει πραγματικά θαύματα .
Τον θυμάμαι , μικρό παιδί …διαολάκι , κι’ αργότερα στο ξεκίνημά του με τις εκπληκτικές ..ριζοξυλοσυνθέσεις , κάποια μάλιστα περίοδο είχε στην Αθήνα , κάπου στο Βύρωνα , και μαγαζί δώρων , τώρα έχει μόνιμα εγκατασταθεί στο χωριό μας , έχει αφοσιωθεί σ’ αυτό που αγαπάει επεκτείνοντας όμως τις δραστηριότητές του και στα …μαχαίρια , μην πάει ο νους σας αδέρφια στα…μαχαίρια , τα λεγόμενα Κρητικά , της σειράς , τα κοπιαρισμένα , τα..βιομηχανικά , .οοοχι μιλάμε γιά μαχαίρια με..προσωπικότητα , με ταυτότητα , φτιαγμένα με μεράκι με το χέρι , όπως το διαβάζετε , με το χέρι , του Ανδρέα φυσικά .
Παράλληλα , διδάσκει την Αγγλική γλώσσα , έζησε αρκετά χρόνια στον Καναδά , και απ’ το 2000 , άνοιξε αυτό το καλλιτεχνικό εργαστήρι , που γιά το χωριό μας είναι πραγματικό στολίδι , χωρίς ..φανφάρες , προβολές και…παραμύθια , σεμνό κι’..αθόρυβο το μαγαζί σαν τον ιδιοκτήτη , δημιουργεί ο Ανδρέας , τα κομψοτεχνήματά του .
Το σημερινό μας αφιέρωμα στον Ανδρέα Καραμπέτσο , αδέρφια , δεν έχει ( προς..Θεού ) την έννοια της διαφήμησης , η σελίδα μας δεν κάνει …διαφημήσεις , απλώς εντυπωσιασμένοι , απ’ τις δημιουργίες του φίλου και χωριανού μας , και επειδή θεωρούμε την δημιουργία , οποιαδήποτε δημιουργία , απ’ την …μικρή καρφίτσα ως το καλύτερο καλλιτεχνικό έργο , το υπέρτατο ανθρώπινο έργο , πιστεύουμε πως ήταν υποχρέωσή μας να προβάλλουμε αυτό το κομμάτι της Λιδορικιώτικης ζωής , ενημερώνοντας παράλληλα τους μέλλοντες επισκέπτες του χωριού μας , που…αυξάνοντα..ραγδαία , γιά κάτι που ενδεχομένως δεν γνωρίζουν , πως δηλαδή εκτός από…ψιμοτύρι και…κοντοσούβλι έχουμε κι’ άλλα να…επιδείξουμε , που..δυστυχώς δεν τα γνωρίζουν ούτε οι..Λιδορικιώτες.. όλοι , γιά την ιστορία σας αναφέρω πως σήμερα το πρωί που μιλούσαμε με τον Ανδρέα , σταμάτησε ένα αυτοκίνητο , βγήκαν δυό κυρίες , μπήκαν στο μαγαζί και τι ζήτησαν αγαπημένοι μου φίλοι ; ρώτησαν αν έχουμε…ψωμί , προσωπικά τάχασα , οι κυρίες ενημερώθηκαν για το..είδος του μαγαζιού , έμειναν άφωνες απ’ την ομορφιά των εκθεμάτων και…ξέχασαν το…ψωμί , και φυσικά γοητεύτηκαν απ’ τα…θεάματα , ο Ανδρέας βλέποντας την απορία μου , για το..ψωμί , μου εξήγησε , αφού έφυγαν οι κυρίες , πως αυτό γίνεται σχεδόν καθημερινά , από περαστικούς φυσικά , το αναφέρω αυτό γιά να καταλάβετε πως η…σεμνότης έχει το..τίμημά της…
Γιά των..γραφομένων μας το…αληθές , αδέρφια , έχουμε και κάποιες φωτογραφίες απ’ τα έργα του Ανδρέα , δέστε τες , λείπει βέβαια φωτογραφία απ’ το σήμα..κατατεθέν της…περιοχής μας , της…Α Γ Κ Λ Ι Τ Σ Α Σ , δυστυχώς δεν είχε καμμιά..έτοιμη , μην ανησυχείτε όμως , σύντομα θα την …έχετε , ολίγη..υπομονή….
Α…μην το..ξεχάσουμε , όταν επισκεφτείτε το εργαστήρι του Ανδρέα , εστέ…εγκρατείς , γιατί θα τα θέλετε..όλα……